Χαρτάκι 463

Kι έκλεισε κι η πόρτα,ραγισε και το δαχτυλάκι και τώρα γράφοντας παρατηρώ πώς και πόσο το χρησιμοποιούσα...
Με το αριστερό χέρι λαμβάνουμε την ενέργεια...
Κοίτα που πριν το πάθω έλεγα πως μερικές φορές νιώθω σα να μου τελειώνει.
Κοίτα και την απάντηση που πήρα...πως οι πηγές ενέργειάς μας είναι ανεξάντλητες.
-Καλά ντε μη φοβάσαι,δε θα σου ζητήσω καλώδια να με φορτίσεις.Έτσι κι αλλιώς υπάρχουν και οι επιλογές μας στο που τα δίνουμε...(γελάω).
Έμεινα λοιπόν από μπαταρία.Τη ζώνη ασφαλείας τι την ήθελα;Έψαχνα τη ζώνη κι έχασα τον παράμεσο,δεν ήθελε να μπει μέσα...Κάτι έψαχνε φαίνεται.
Παράμεσος,δηλαδή λίγο πριν λίγο μετά τη μέση,μια μέση που είναι το ήμισυ του παντός.
Τονίζει λένε την ενέργεια μέσα στον καθένα μας που δημιουργεί την έκφραση του εαυτού σε κάθε επίπεδο και είναι υποστηρικτική όλων των άλλων ενεργειών, δανείζοντας τους τη χάρη, την ομορφιά και τη συμπόνια.
Διαβάζω κι εκπλήσσομαι πως τούτο δω το δαχτυλάκι το μέχρι πρότινος μικρό κι ασήμαντο βρίσκεται σε σύνδεση με την καρδιά, αφού συνδέεται με μια αρτηρία που κατευθύνεται προς εκείνην.Θα έπρεπε να το έχω καταλάβει,προτού ενημερωθώ,αφού από την ώρα που το τσάκισα στην πόρτα του αυτοκινήτου,τη νιώθω να χτυπάει επάνω του...
Συνδεδεμένο λοιπόν με τα συναισθήματα  αγάπης ...
-Ράγισε η σύνδεση;
 -Όβερ...Ακούει;
Τοποθέτησα και μέταλλο πάνω του, καλό αγωγό και ξαναρωτώ:
 -Όβερ ακούει;
-Ακούει μα δε λαμβάνει.Είναι αυτό που μου έλεγαν μικρή,από το ένα αυτί μπαίνει και στ'άλλο βγαίνει.
φσιτττ φσιτττ...ψεκάσατε,σκουπίσατε....ζουλήξτε
-Άουτς πονάει...
Κάτσε να μετρήσω τις προτεραιότητες να δω ,αν ανέβηκα θέση...
Χαρτάκι με αριθμό 463.
Μπα...βαρέθηκα...τις απαριθμήσεις,τις υπενθυμίσεις και τις αφυπνίσεις.
Xάσιμο χρόνου.
Πολύ κουραστικό και το γράψιμο με μόνο το δεξί.
Δεξί-Αρί...Δεξί-Αρί...
Καλό-Κακό,Άσπρο-Μαύρο,Yin-Yang...
Ύπαρξη;Ή μη ύπαρξη;
Γραμματεία-Ταμείο-Εξέταση-Ακτινογραφία
Πονάει το δαχτυλάκι...
-Ποιος θα το κάνει μάκια να περάσει;

Έτσι με μεγάλωσαν.Έτσι είμαι.
-Πάρε παυσίπονο...
@Φιλιέττα