καλλιστεία

Μέσα σε κέντρο νυχτερινό στυλ του 60,διεξάγονται καλλιστεία.
Τα τραπέζια είναι στημένα σε σχήμα Π,στο κέντρο ένας διάδρομος όπου παρελαύνουν οι καλλονές...-προφανώς οι φέρουσες κάλλος-κάλο;Θα δείξει.
Είμαι τόσο απασχολημένη με τον καλ(λ)ω-πισμό μου,που ούτε και ξέρω ποιες είναι οι υπόλοιπες,ποιον αριθμό έχω και πώς στο καλό τον απέκτησα.
Από κάποιο παιχνίδι ανταγωνιστικό θα προέκυψε,παίζαμε τόσα από δαύτα σαν είμαστε παιδιά.

Νούμερο 5.Ανακοινώνεται.Προχωρώ .Κουνάω τους νέους μου γλουτούς,χρησιμοποιώ την τσαχπινιά μου,πεταρίζω τα βλέφαρα του στυλ "πιάσε με ,αν μπορείς"...
Προτείνω & τα μεμέ μου,όχι και να χάσουμε τώρα από την όποια διαφορά στήθους...
Ανήκουστο.

-Νούμερο...Πέντε...ακούγεται η φωνή μικροφωνίζουσα από κάποιο υποτίθεται βάθος.Το χαιρετώ κι είναι όντως αμέτρητο.
Φιλιέττα Μιχαλακάκου,εκπαιδευτικός με πνευματικές αναζητήσεις.Λατρεύει τη θεοσοφία.Χόμπι της η ψυχολογία,η ανθρωπογεωγραφία,η yoga και το ποδήλατο.
Περπατώ με χάρη πάνω στις εικοσάποντες...γόβες μου,το στιλέτο το έχω φάει στην πλάτη,οπότε θα ήταν πλεονασμός.
Μια διαρκής αξιολόγηση,όλη η ζωή.
Ποσόστωση...να τα έχω καλά με όλους ακόμη και με τα μπάζα-κουράδες,μπας και προκριθώ.
Πάντα οι κουράδες επιπλέουν...το απέδειξε και η κολλητή μου με πείραμα.Τρεις φορές τράβηξε το καζανάκι.
-Κάποιο μήνυμα είναι αυτό, είπε.
-Ναι,σαφέστατα.Έμειναν πίσω οι άξιοι και προχώρησαν τα μπάζα...Μπάζα με μούρη και υφάκι.Ρε άει σιχτίρ.Αρκετά πια.Θα βγω μπροστά.

-Νούμερο 5...σκέφτομαι μέσα στη γύμνια μου,με μόνο αξεσουάρ αυτή την ηλίθια διαγώνια κορδέλα..Μα δε θέλω βρε ηλίθιοι το 5...το 1 θέλω...,μου ανήκει.
Τι μπέρδεμα.
-Το 1 θα το έχετε στη δική σας ζωή.Μόνο.
-Κι αν θέλω κοινή ζωή;
-Δεν γίνεται ο καθείς την ψυχή του την έχει χώρια...Λυπάμαι.
-Άει σιχτίρ κι εσύ.

Κοιτώ τα μάτια των κάτω...οι περισσότεροι έχουν επιστρέψει από διακοπές...Αγάμητα μάτια.Μάτια με απόγνωση φωτογραφίζονται σαν γκοφρέτες που περιέχουν αυτοκολλητάκι για δώρο.Τι να τα κάνεις;Σαν δεν έχεις ψυχή,δεν έχεις και βλέμμα...Μόνο για πόστερ κάνουν σε πίσω τζάμι νταλίκας.Ξεφτιλίκια. 
Επαγγελματικώς γκομενίζειν.Να ένα νέο προσόν κατάλληλο για βιογραφικό.
-Το σουτιέν σας μανδάμ,φαίνεται κι είναι μπανάλ,ακούω μια παρατήρηση στο από κάτω μου τραπέζι.
Κι έχει δίκιο...χωριό που φαίνεται κολαούζο δε θέλει.

Νούμερο 1,2,3,4,5......βρήκαμε τα νούμερα και χάσαμε τις πράξεις.
-Μου λείπεις πάρα πολύ....θα έρθω να σε δω σε δύο μήνες,ακούω μια φωνή απευθυνόμενη σε τηλέφωνο.

Όλα τα μάτια και οι προβολείς επάνω μου τώρα...
Ήρθε η ώρα να μιλήσω.Γρήγορα...Έναν αποκωδικοποιητή για κουράδες ρε παιδιά...Kαι λίγο νεράκι.
@Φιλιέττα