αρνίτσι μπίτσι

Η παραπάνω εικόνα σχεδιάστηκε από συνάδελφο και φίλο εκπαιδευτικό που με τον πρόσφατο νόμο τέθηκε σε διαθεσιμότητα. Έγινε το logo και το σύνθημα των εκπαιδευτικών σε διαθεσιμότητα αλλά αποτελεί ταυτόχρονα κοινό αίτημα και απαίτηση όλων μας. 

Μ'αρέσει όταν γράφω να ακούω Morcheeba,πολλές οι συζητήσεις σήμερα,πολύς κόσμος περέλασε από το μυαλουδάκι μου.Διαβάζω στο αγαπημένο μου blog Αντικλείδι:"τα λασπόνερα και το μυαλό μας",αρκεί- λέει μια παραβολή- να του δώσουμε λίγο χρόνο και καθαρίζει μόνο του...
-Τα κάνει αόρατα...
Στο στομάχι μου περιδιαβαίνουν περίπου 4-5 καφέδες,άνετα θα έπινα κι έναν ακόμη τώρα,αλλά σκέφτομαι πως είναι βαθύτατη η σημερινή μου ανάγκη για ύπνο.
-Αιωνία η μνήμη...Αυτό πάλι τι να σημαίνει;Πως θα μας θυμούνται αιώνια;Ναι,καλά...
Θα μου φαινόταν υπέροχο- ως θεία δίκη- όσοι πράττουν ασεβώς να ήταν καταδικασμένοι να μεταφέρουν τόμους ογκώδεις των πεπραγμένων τους ...για πάντα.Και μόνο που θα τους έβλεπες θα καταλάβαινες,δε θα πλησίαζες,δε θα ξοδευόσουν.

Πώς το λένε αυτό που έμαθα σήμερα;Α,ναι "στις μπίζνες δεν υπάρχουν αυτονόητα".Δεν ξέρω γιατί,αλλά κόλλησα σε αυτή τη φράση...μάλλον γιατί πολυακούω τελευταία πως όλα είναι μπίζνες,είμαστε μπίζι...η μέλισσα κάνει μπιζζ....και πάλι το μυαλό μου επιστρέφει στο σχολείο.
Στο σχολείο λοιπόν,στο υπόγειο όπου φαίνονται οι κολόνες,τα θεμέλια.Εκεί κάνουμε τις ωραιότερες συζητήσεις...Πάντα στα θεμέλια...

Το συζητούσα πριν με μια φίλη μου...καμιά φορά τρέχεις να στήσεις τα θεμέλια,να μπαλώσεις ρωγμές να σοφατίσεις,να βάψεις, και ξάφνου κάποιοι εμφανίζονται και μπαμ...σκάνε δυναμίτες...κι άντε πάλι απ την αρχή μέχρι που κινδυνεύεις να σε κάνουν να παραιτηθείς από κάθε προσπάθεια,να σε αποδυναμώσουν.Δε φταίνε κι αυτοί οι δύστυχοι,απλά δεν έμαθαν να ζουν και να χτίζουν ορόφους,σου λένε: "Πας να κάνουμε κάτι που δεν έχω ξανακάνει...μια ζωή περνούσα στα υπόγεια,θα σε φτιάξω εγώ,πάρε μια ανατίναξη"....

Κάτι μυρίζει ...καίγεται,δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά λένε ή φωτιά χωρίς καπνό;....το ρύζι του παιδιού είναι.

Θα πρέπει να του βάλω να φάει,να χαμογελάσω,να του δώσω δύναμη...μέχρι και όρχεις θα βγάλω για χάρη του...

-Ποιοι φοράνε τα παντελόνια;εγώ βερμούδες είδα σήμερα...παντελονάκια κοντά να παίζουν κρυφτό με μισόλογα κεκεδίστικα,γι αυτό αφήνουν και γένια μπας και θυμηθούν το φύλο τους,αλλά το μούσι-ράσο δεν κάνει τον παπά-άντρα.

-Πόσο κοστίζει η μάθηση,η εμπειρία,η ευθύτητα,η τιμιότητα;

Άστο φιλαράκι....δεν έχει τιμή,δεν πωλείται,είναι ανεκτίμητη.Δεν πωλούμαι μα ούτε ενοικιάζομαι κατά περίσταση.Χαρίζομαι.Χαλάλι κι όχι χαράμι.

Από το ένα θέμα στο άλλο...σαν τη ζωή.Τηλέφωνο οι κολλητές,καφέ με συναδέλφους,project...το παιδί αγωνίζεται για μια θέση στα ΑΕΙ..."Το φα'ι'είναι έτοιμο" μπράβο Ελληνίδα μάνα,κάνε πρόβα να του πετάγεσαι και μέσα από το ψυγείο,να τον στοιχειώνεις να μη φύγει και πεθάνεις μόνη σου...και τι θα πει κι ο κόσμος περί φυτρωμένων όρχεων...άντε να τους εξηγήσεις.Να !αυτό γίνεται...τους τα κόβουμε και τα φοράμε εμείς.

Άντε σήκω καημενούλα...Σήκω και το πρωί σαν σηκωθείς να πάρεις το καλάθι σου,να πας στο σχολειό σου!Πού το θυμήθηκα αυτό το παραμύθι;(γελάω)

-Γειτόνισσα, μήπως είδες τ’ αρνίτσι-μπίτσι μου;
-Ναι,πήρε τα μπαλάκια του πίσω και πήγε να αγωνιστεί για την αξιοπρέπειά του,αρκετά το κάτσιασες.
Καληνύχτα μας...και να θυμάστε είμαστε άνθρωποι και όχι νούμερα-παιχνίδια στατιστικών ή στρατηγικών.Ξεκατσιαστείτε αυτοβούλως.

@Φιλιέττα