το πείραμα

Σήμερα σκεφτόμουν τον σκύλο του Παυλώφ...άσχετο (!;).
Μεγάλη συμπόνοια ένιωσα ξάφνου για το δύσμοιρο τετράποδο,που η καλλιεργούμενη τεχνηέντως σιελόρροια του,αιτία έγινε να ανακαλυφθούν τα ...εξαρτημένα αντανακλαστικά.
Όλα στο βωμό της επιστήμης...Πάντα σε κάποιον βωμό...
Σκεφτόμουν λοιπόν, το αθώο σκυλάκι που στην αρχή καλοπερνούσε,μιας κι όποτε άκουγε τον κώδωνα...ακολουθούσε και η μάσα.
-Ντριν! ντριν! ο κώδων
- Μαμ μαμ...το σκυλάκι τα μπριζόλια.
-Γκλιν γκλαν...η καμπάνα
-Σλουρπ σλουρπ...τα μπιφτέκια...
-Μα τι τυχερός σκύλος είμαι εγώ, θα σκεφτόταν.Τώρα τι βίτσιο έχουν πριν με ταϊσουν να βαρούν τις καμπάνες, ωσάν να βρίσκομαι στην Παναγιά των Παρισίων...δεν μπορώ να το καταλάβω....Αλλά δε βαριέσαι,αφού με καλοταϊζουν,ποίος ο λόγος ανησυχίας;Άνθρωποι είναι αυτοί...
Τη συνέχεια τη γνωρίζετε....Κάποια ημέρα ήρθε η ώρα του πειράματος.Επιστήμονες με τις άσπρες ρομπίτσες...ήρθαν από όλα τα μέρη του κόσμου για να παρακολουθήσουν.Τι;Τα σάλια του σκύλου....
-Ντιν! νταν! ο κώδων...
-Μάσα; τζίφος....
-Γκλιν !γκλαν! η καμπάνα.
-Τίποτες...τρέχαν τα σαλάκια του σκυλάκου.

Και μου ήρθε τώρα ένα τραγουδάκι που μου έλεγε ο πατέρας μου...:

"Πατάω ένα κουμπί 

και βγαίνει μια χοντρή

 και λέει στα παιδάκια nix φαϊ.

Θα πάω να το πω 

στον Ερυθρό Σταυρό 

πως είσαστε συνένοχοι κι οι δυο"...

Χειροκροτούσαν οι επιστήμονες,όχι φυσικά για το τραγούδι, μα για το σκυλάκι που περίμενε φαγητό μετά το άκουσμα της κουδούνας,μα φαγητό δεν έβλεπε κι ήταν άσπροι πιο άσπροι κι απ' τις ρόμπες τους...Τόσο άσπροι, όσο είναι η αδιαφορία.Δεκάρα δεν έδιναν για το γεμάτο απορία βλέμμα του αθώου τετράποδου που ένιωθε να έχει γίνει ρόμπα μπροστά σε τόσα αδιάκριτα μάτια...
Αυτός ήταν το πρώτο θύμα τους.Μετά ακολούθησαν οι άνθρωποι...και τα εξαρτημένα αντανακλαστικά ονομάστηκαν τεχνικές χειραγώγησης.
Καλό ε;
Όσο για τον σκυλάκο μην ανησυχείτε πήγε σε κλινική  απεξάρτησης από διαταραγμένη ανθρώπινη προσωπικότητα κι έβαλε μια παύλα νααα ...σε ανθρώπους σαν τον Παυλώφ που τους αρέσει να πειραματίζονται πάνω σε αθώα πλασματάκια.Να ανησυχείτε όμως,για το δικό μας είδος που βρίσκεται σε όρια κτηνοποίησης.Αν κάτι, για παράδειγμα,λέω εγώ τώρα... σας φέρνει σιελόρροια...για ψάξτε & το αν... σας χειραγωγεί...Για ερευνήστε αν είναι δική σας επιλογή ή σας επιβάλλεται για να αποδείξετε κάτι που είναι ξένο με τον αληθινό εαυτό σας;
Τώρα θα μου πείτε ποιος είναι ο αληθινός εαυτός μας;Είναι εκείνος που ομοιάζει με ό,τι ανώτερο,καθαρό κι αγνό,εκείνος που δεν έχει τίποτε να κρύψει,να μαζέψει,να τσιγγουνευτεί ή να φοβηθεί.Είναι ο Ήλιος, ο Ηλιάτορας που κουβαλάμε όλοι μέσα μας...Ας τον αφήσουμε επιτέλους να λάμψει !!!

@Φιλιέττα

Καλή μας σχολική χρονιά...Με την αφήγηση αυτής της ιστορίας στους μαθητές μου, θα ξεκινήσω φέτος.