συνειδητή ασυναρτησία

- Μα πού γύριζες;
Ολονυχτίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας 
Σου ‘λεγα να μετράς μες στο γδυτό νερό τις φωτεινές του μέρες 
Ανάσκελη να χαίρεσαι την αυγή των πραγμάτων 
Ή πάλι να γυρνάς κίτρινους κάμπους 
Μ' ένα τριφύλλι φως στο στήθος σου ηρωίδα ιάμβου.
~Οδυσσέας Ελύτης~

Aποδείξεις,χαρτάκια,μικρά,μεγάλα φαρδιά,μακρόστενα,τσαλακωμένα αναγράφουν προϊόντα που κοστολογούνται.Δίπλα η τιμή & κάτω η σούμα...
Έρχεται και η εξάσκηση.Εκφώνηση στην αρχή ως εξωτερική εντολή: "Αποδείξτε" & μετά ως εσωτερική φωνή "απέδειξε" ότι...δεν είσαι ελέφαντας,πως είσαι γάτα.Φόρα της και πέταλα.
Δύσκολοι καιροί να διακρίνεις...πειράματα,εικασίες,αποδείξεις.
Άσχετο,αλλά και τι έγινε;Το τελευταίο μου διάλειμμα θα το ζήσω μάλλον ολίγον εγωιστικά.
Θα'θελα να έγραφα κι εγώ συνειδητές ασυναρτησίες.Είναι μια μορφή αντίστασης στην κοινωνική παράνοια.Στον κόσμο της επίδειξης και της απόδειξης,όπου οι σερβιέτες έγιναν ταμπόν για να μη φαίνονται.
Μια σιωπή στη γειτονιά.Μόνο οι χτύποι της καρδιάς του ψυγείου ακούγονται.Θα μπορούσα να κοιμηθώ,αλλά τη λατρεύω ετούτη εδώ την ησυχία.Έτσι κι αλλιώς ανέκαθεν τα βράδια μελετούσα.
Ο γάτος μου έξω στο μπαλκόνι απολαμβάνει το σεληνόφως.Εμένα μου είναι παντελώς αδιάφορο.Το έχω αποτυπώσει τόσο ξεκάθαρα στον νου μου που μπορώ και χωρίς να είμαι έξω να το δω..Μάλλον με επηρεάζει κι εξ αποστάσεως.Μπορεί αυτό,μπορεί και η μαγνητική καταιγίδα που λένε πως μας προσεγγίζει.Σα να βρισκόμαστε σε μια αναστάτωση πόλων...Όλων...
Πώς μου'ρθε τώρα η εικόνα ενός χαλιού που τινάζεται;Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω.Σκέφτομαι πως μου αρέσει να σηκώνω και να κοιτάω κάτω από τα χαλιά...
Πολύ πήγα κόντρα στην ύλη και ίσως με εκδικείται με μια χαοτική απαξίωση.
Μέρες που κυλούν.Να κύλησαν μαζί τους και καλές πράξεις,λόγια;
Τελικά όντως υπάρχουν φυλές στους ανθρώπους.Όχι,δεν έχουν να κάνουν με τη γέννησή τους πάνω σε αυτή τη χαζή μπάλα γεωγραφίας,αλλά με τη δίψα τους για εξερεύνηση,για εξέλιξη σε κάτι ανώτερα ηθικό.
Νομίζω ανακάλυψα τον γεννήτορα φόβο μου.Μην είμαι στέρφα στη δημιουργία.Παρίσταμαι μόνο;Απλά αρκούμαι στο να υπάρχω;
Ένας καλόγηρος κολλημένος με μέλι πάνω σε έναν πίνακα μοναστηριού (πάλι κάνω παρέα με τον πατέρα σου,ίσως λόγω λειτουργικού μου προβλήματος και να 'χω καλύτερη επικοινωνία με τους εκεί,παρά με τους εδώ)...Ηρωική η πράξη του,μου φαίνεται.Σιωπηλή επανάσταση.
Σιωπή;ή ησυχία;Έχουν δίκιο.Κάνουν μεγαλύτερο πάταγο από την ομιλία. 
"Εξωλεκτική επικοινωνία".Καμιά φορά νομίζω πως συλλέγω λέξεις,ως χόμπι.
Αρνούμαι να επιστρέψω στο κρεβάτι.Πώς πήγα στις Απόκριες και σε μια στολή που είχα φορέσει κάποτε;Η τρελή καβαλαρία.Η ζωή.Μοναχική.Εγώ.Κι ένα ποδήλατο τραυματισμένο με περιμένει στο μπαλκόνι μου,ουρλιάζοντας σαν λύκαινα δεμένη μακριά από το κοπάδι της και το απάτητο από ανθρώπινο πόδι,βουνό.
Ξημέρωσε...
@Φιλιέττα