ο σολομός του Σολομώντος

Περί αναγκών μου σήμερα ξεκίνησε η εσωτερική μου συζήτηση.Άντε βρες τες, ξεχώρισε,ιεράρχησε,ταυτοποίησε.Θα ζητήσω βοήθεια κοινού, ως ζαβολιά, από τον Μάσλοου.
Για να δω...Ωραία...κι άλλη πυραμίδα.Να δεις τι είχε πει κάποτε ένας σοφός μουστάκιας.Α!ότι κατά την αναζήτηση της Αλήθειας ομοιάζουμε σαν αναρριχητές σε μια πυραμίδα,όσο ανεβαίνουμε αποκτάμε ολοένα και μεγαλύτερη θέαση.Γι αυτό ο κύριος καθηγητής όρισε στην κορυφή της την Αυτοπραγμάτωση,(αλήθεια,αξιοποίηση χαρισμάτων,δημιουργικότητα,έλλειψη προκαταλήψεων,πληρότητα).Μια άλλη πυραμίδα είχα δει,όταν ήμουν τριών,στο χωριό της μάνας μου,πάνω από την ωραία πύλη της εκκλησίας,εκείνη είχε ένα τεράστιο μάτι,στην κορυφή της."Το μάτι του Θεού",μου είπαν "που τα πάντα ορά" & μετά με πήρε η γιαγιά για να βρούμε να φάω τα ωραιότερα κόλυβα.Θάνατος και Θεός σετ.Γι' αυτό και οι περισσότεροι στρέφονται προς Αυτόν,όταν πλησιάζουν τον Χάρο,λες και θα προπληρώσουν την είσοδο στην Ουράνια Πολιτεία.λες κι ο Θεός είναι κάτι ξένο προς αυτούς...κι όχι μέσα τους.
Από τότε που πέθανε η γιαγιά που λέτε,σταμάτησε για εμένα και το Πάσχα,χάθηκε όλη η μαγεία της ιεροτελεστίας.Την αγαπούσα πολύ,γιατί με άφηνε ελεύθερη να αλητεύω μαζί με τα αγρίμια παιδιά του χωριού,να σκαρφαλώνω στο βουνό για να μαζέψω λουλούδια για τον επιτάφιο,να βάζω νερό στο μουλάρι του γείτονα,να προστατεύω από τους άγριους κόκορες τις ξαδέρφες μου...Σα θηλυκή Ρομπέν Δασών αισθανόμουν στο χωριό και μετά,όταν επέστρεφα στην Αθήνα βαριόμουν αφόρητα...Κλουβιά έβλεπα τα σπίτια,στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο που τυλίγονταν γύρω μου ασφυκτικά,σαν διάφανη μεμβράνη περιτυλίγματος αποκόβοντάς με, από κάθε επαφή με τη φύση.
Πόσο γελοίο, φθάσαμε στο σημείο να συναγωνιζόμαστε μεταξύ μας και για το ποιος έχει το ωραιότερο κλουβί ή σε ποια περιοχή το έχει.
-Αγόρασα ένα κλουβί 120 τ.μ. στη Γλυφάδα...
-Wow....
-Θα ανακαινίσω το κλουβί μου
-Souper Wow...
Το έμαθαν κι οι τράπεζες κι άρχισαν τα κλουβοδάνεια.Κλούβιοι εμείς...τα παίρναμε.Τη συνέχεια τη γνωρίζουμε όλοι(άουτς,τσούζει,α, θα είναι η Σουβλίτσα).
Μου τη δίνουν λοιπόν οι εορτές,μάλλον για να γίνω πιο συγκεκριμένη μου τη δίνει η χειραγώγηση των εορτών,δηλαδή όλο αυτό το τεχνηέντως κατασκευασμένο κλίμα ευφορίας
-Τι ωραία θα φάμε αρνί,όλοι μαζί,χαρούμενοι,αγαπημένοι(θα πιάσω το φτυάρι αργότερα,μα τι ρούχα είναι αυτά;tres banale)...θα βάλουμε και τραγούδια τσάμικα(πώς χορεύει έτσι το σούργελο;),θα γίνουμε λιώμα από τις 11 παρέα με τα παϊδάκια....(γλου γλου γλου=ήχος που δηλώνει χαζομάρα)
Την επόμενη μέρα θα είμαστε χάλια.
-Γιατί;
-Γιατί τελείωσε το Πάσχα.Τώρα θα ζήσουμε για τον 15Αύγουστο
-Τοκ τοκ τοκ
Ειλικρινά δεν έχω καταλάβει τι γιορτάζουμε.Ο Χριστός αναστήθηκε.Εμείς γιατί έχουμε φάει κόλλημα να τον σταυρώνουμε κάθε χρόνο;
-Συμβολικά το κάνουμε τέκνον μου.
-Ε,συγνώμη,για αρρώστια μου φαίνεταιΑυτό το "γκαπ, γκαπ" με τα καρφιά δηλώνει μια σαδιστική μανία.
-Είναι η παράδοση,πρέπει να τη διατηρήσουμε.
-Δεν ήξερα ότι η παράδοση προέχει της Ουσίας της Διδασκαλίας.
-Η ενθύμηση...
-Η Πράξη;;;;
-Η θυσία...
-Για ωπα και στακαμαν.Δε μίλησε περί θυσίας,περί Αγάπης μίλησε.Όταν αγαπάς πραγματικά δε νιώθεις ότι θυσιάζεσαι.Το Πάσχα θα έπρεπε να είναι γιορτή Αγάπης,η οποία -μιας και εφοίτησα και σε αυστηρό ελληνορθόδοξο ίδρυμα...ε,σχολείο ήθελα να πω- συντελείται εις τους ναούς ως μια ασήμαντη=no trendy λειτουργία το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα.
-Xριστός Ανέστη
-Η μαγειρίτσα θα κρυώσει...
-Αληθώς Ανέστη
-Δε θυμάμαι πόύ έβαλα το τζατζίκι...κι αυτά τα ψηλοτάκουνα χτυπούν το κότσι μου
-Βλάσφημη...φωτιά θα πέσει να σε κάψει
-Άστο...ο δικός μου ο Θεός δε ρίχνει φωτιές,τον δικό σας τον τυλίγετε σε πιτόγυρα και τον τρώτε.
Η φωνή ενός ξένου αντηχεί:"Αρνήσου το αρνί σου".Χμμμ να μια ωραία θυσία για το Πάσχα...
κι ακολουθεί η καταλυτική παρέμβασή του..

Θεωρία περί σολομού-όχι του Διονυσάκη-
(Ανάλυση-έμπνευση , με φραστικές μου παρεμβάσεις,sorry δεν μπορούσα να κρατηθώ):
 "(Φωνή μπάσα,αργή..)Δύο θεωρίες υπάρχουν:Η μια είναι πίστευε και ερεύνα και η άλλη πίστευε και μη ερεύνα.Στη δεύτερη δέχεσαι ως αρνί(εδώ κολλάει το "αρνήσου το αρνί σου",που φωνάζει κάποιος ξένος τελευταία) αυτό που σου λένε και το μυαλό σου γίνεται ζελέ,ενώ στην πρώτη ανοίγεις κι ανακαλύπτεις νέους ορίζοντες,όπως ας πούμε τη θεωρία περί σολομού(Ε;...ομολογώ με αιφνιδίασε,αλλά μου αρέσει,όταν το κάνει...παρακολουθήστε και θα καταλάβετε).
Εκτέλεση:Παίρνεις ένα φρέσκο σολομό.Τον κοιτάς κι αναρωτιέσαι,μήπως είναι τελικά ένα πανηλίθιο ψάρι;Φεύγει από τη θάλασσα ,όπου θα μπορούσε να την περνάει τέλεια,διασχίζει κόντρα στο ρεύμα ολόκληρα χιλιόμετρα ποταμών,προσπαθεί να ξεφύγει από παγίδες που του στήνουν κρατικοδίαιτες αρκούδες...για να πάει πού;Σε γαλήνια νερά να γεννήσει.Και μετά τι;Να πεθάνει.(έδεσαν τα κόλυβα..που είχα αναφέρει στην αρχή).Δε φτάνει που το κάνει αυτό....το περνά και στο DNA των απογόνων του,οι οποίοι θα κάνουν ακριβώς το ίδιο.
Ποιο είναι λοιπόν το μήνυμα που μας προσφέρει αυτό το κατά πρώτη εντύπωση ανόητο ψάρι;Ότι είναι μάταιη η Αντίσταση;(Ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης);Όχι...Μας δείχνει την Ελευθερία του Πνεύματος κι ότι( the free spirits) δε φοβούνται να πάνε κόντρα στο κατεστημένο.

@δια χειρός Φιλιέττας + πνεύματος,λόγου ενός ξένου