ζωή στην πράξη... της πρό(σ)θεσης...

 Τι να τον κάνω τον ουρανό και τ' άστρα;

Eίμαι η γη ,είσαι οι σπόροι

Χώνω τα χέρια μου στη λάσπη

με τίμιους ρόζους στολίζω,

τα ακούραστα σηκωμένα μανίκια σου.

Να με γονιμοποιείς μ' έρωτα

αχνιστό σπιτικό να γεννάω

καρβελάκια ζυμωτού ψωμιού,

αντίδωρα αγάπης

να 'ναι γεμάτο.

Εκεί  πάνω στο ξύλινο τραπέζι

που θα φτιάξεις

ανάκατα με το αλεύρι,τη ρίγανη & το θυμάρι

να μπλέκονται τα δάχτυλα,

τα χέρια,τα ποτηράκια,

και τα χείλια μας

γεμάτα  αμπέλια & νυχτολούλουδα.

Πιο δίπλα ο σκύλος να στέκει

φύλακας πιστός στο γιασεμί,στην ελιά και στο πεύκο

που φυτέψαμε μαζί.

 Tι να τον κάνουμε τον ουρανό & τ'άστρα;

Χώμα και σπόρους έχουμε

θα φυτρώσουν,θα καρπίσουν...

Θα πιάνουμε,θα γευόμαστε, θα λέμε: 

"Χαλάλι στους κόπους μας,εύγε στα βάσανα-ταξίδια μας

Άξια μας δίδαξε η ζωή μας".

@Φιλιέττα