Μοναξιά μου...όλα ή... τίποτα.

Οδηγούσα ακούγοντας στο ραδιόφωνο Πλιάτσικα το "Μοναξιά μου όλα -Μοναξιά μου τίποτε"...κι αναρωτιόμουν -για την ακρίβεια κόλλησα -στο όλα ή τίποτα και σε ένα "ρίχτα" που ακούστηκε από τον Φίλιππο.Μετά είπε ένα "δικό σας"...
Πασιφανέστατα είναι δική μας η μοναξιά.Εμείς την επιδιώκουμε και σε καμιά περίπτωση δε μας επιβάλλεται.Κι είναι εκεί που την πατάμε θεωρώντας την έξωθεν επιβεβλημενη.Γιατί την πατάμε;Γιατί είναι τότε που αρχίζουμε τα παζάρια συναναστρεφόμενοι με ανθρώπους που δεν ταιριάζουμε.Και να ήταν το ταίριασμα μόνο...Είχα διαβάσει κάπου ότι όταν είναι υγιής η επαφή με συνανθρώπους μας "ανθίζουμε".Αν αρχίσουμε να μαραινόμαστε πρέπει, όπως λέει ο λαός να "κόψουμε λάσπη".Αυτές οι "σχεσεις ψευδοανάγκης" είναι σα να παίζουμε πόκα με επαγγελματίες χαρτόμουτρα.
-Πόσα βάζεις;(ο ρεαλιστής-κυνικός)
-Τα ρέστα μου(ο συναισθηματικός-παρορμητικός)=τα όλα που λέγαμε
-Τα βλέπω και λέω πάσο=το τίποτα που λέγαμε
-.............................
Με επαγγελματίες- όμως πάσης φύσεως- δε γίνεται να ζήσουμε,να συμβιώσουμε. Θέλουμε...θέλουμε πώς να το πω;Θέλουμε ακτιβιστές της ζωής,να πειραματίζονται,να εφαρμόζουν όλα όσα έχουν θεωρητικά αποκομίσει και με Πράξεις.
Μπορεί να ακούγομαι- να διαβάζομαι μάλλον "κάπως"-η αλήθεια είναι πως μερικές φορές αισθάνομαι πολύ κουρασμένη από όλη αυτή την προσπάθεια ειλικρινούς επικοινωνίας.Πρέπει να προσέχω να κυριολεκτώ πάντα σε αυτά που λέω...Κι αυτό είναι το πιο δύσκολο...Μερικές φορές αισθάνομαι σαν παίκτης ice hockey & πρέπει να έχω στηλωμένα τα μάτια, τόσο σε αυτό το μεταλλικό τσουτσουνακι, όσο και στους πολύ γρήγορους αντιπάλους..Με τη διαφορά ότι "αντίπαλος",μπορεί να είναι και ο πιο κοντινός σου άνθρωπος.
Ζούμε λοιπόν μέσα σε μια εποχή ενός τεράστιου Πάλκου.Πολλοί ηθοποιοί,πάμπολλοι ρόλοι.Άντε τώρα να βρεις τον εαυτό σου...σε ποιους καθρέφτες να κοιταχτείς;Ποιος θα σου δώσει αγνή εικόνα;Κι εδώ έρχονται όλα όσα διάβαζα...και  μπορώ να σας πω ότι δε δίσταζα και να ειρωνευτώ..Μου τα έλεγε και η γιαγιά Τασία,αλλά τα θεωρούσα υπερβολή :"Να κάνεις παρέα με καλύτερους από εσένα και όχι με χειρότερους".
Κι έπρεπε να περάσουν τόσα χρόνια,για να αποκτήσω εμπειρίες που θα με οδηγούσαν σε αυτό ακριβώς το πόρισμα...
Θα μου πείτε ποιοι είναι καλύτεροι;Αχά...Ναι,σωστά... υπάρχει μια ευρεία αποψη πάνω σε αυτό κι εξαρτάται από το επίπεδο σύνείδησης που βρισκόμαστε.Ας πούμε για κάποιον/-α που είναι εστιασμένος στην ύλη ο καλύτερος θα είναι αυτός που θα έχει τα περισσότερα φράγκα,γκόμενες,-ους κλπ κλπ.Για κάποιον που είναι εστιασμένος όμως στη συνολική του εξέλιξη, ως ανθρώπινη οντότητα, καλύτερος θα είναι αυτός που θα έχει γίνει simply.. a better Man.Και τι σημαίνει καλύτερος άνθρωπος;Πιο ηθικός,πιο τίμιος,πιο ευθύς.Ο ανιδιτελής,ο αθώος...που εκπέμπει καθαρή αγάπη.Για εμένα αυτοί είναι οι καλύτεροί μου.Αν τους βρω ίσως μάθω και πόση Αλήθεια αντέχω.Αμάν... τι θυμήθηκα τώρα;Μια ερώτηση που μου είχε γίνει κάποτε:"Φιλιέττα,πόση κοντινότητα αντέχεις;"...αλλά η "κοντινότητα" είναι από μόνη της ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο...
Υ.Γ.Ούτε τα μισά δεν έγραψα από όσα σκέφτομαι...Πολλές οι απορίες...Τεράστιες και οι κεραίες μου & να σκεφτείτε ότι όλα ξεκίνησαν από ένα τραγούδι που έχω ακούσει χίλιες φορές...Ποιος ξέρει, ίσως να βελτιώθηκε η ακοή μου ;-)
@Φιλιέττα