Άνθρωποι ομπρέλες

Υπάρχουν κάτι άνθρωποι ομπρέλες που όταν η μέρα είναι ηλιόλουστη μπαίνουν επάνω σου στερώντας σου το Φως και σε αφήνουν να μαραζώνεις & να ρυτιδιάζεις μέσα σε σκοτεινά καταγώγια μέχρις ότου να μαραθείς,μέχρι να σε κάνουν λίπασμα των φαντασιώσεών τους.
Υπάρχουν κάτι άνθρωποι ομπρέλες που όταν διψάς σου στερούν τη βροχή...και αφήνουν το δέρμα σου να σκάσει και να τεμαχιστεί σε μικροσκοπικά κομματάκια, τόσο,τόσο, μικρά που μετά είναι aκατόρθωτο να τα ενώσεις.
Υπάρχουν κάτι άνθρωποι ομπρέλες,επιδέξιοι Ιούδες που θα σου δηλώσουν προστασία,θα σου εκφράσουν τέχνη,έρωτα,αγάπη,θρησκεία,οικογένεια,δικαιοσύνη,ηθική και κλείνοντας θα σε καταπιούν σαν σαρκοφάγα, κακομούτσουνα φυτά.
Υπάρχουν κάτι άνθρωποι ομπρέλες που θα θελήσουν να σε υποτάξουν,να σε ταπεινώσουν,να σε σκλαβώσουν,να σε αδειάσουν,να σε πουλήσουν.
Μην τους λυπάσαι.
Βγες αγέρωχα στον ήλιο, κυλήσου στη βροχή.
Τι κι αν γεμίσεις εγκαύματα;Τι κι αν όλο το σώμα σου παραμορφωθεί με λάσπη;
Θα είναι προτιμότερο από τον ολότελο χαμό της ψυχής σου.
@Φιλιέττα Μιχαλακάκου

(Εμπνευσμένο από το πεζό του Ματθαίου Ματθαιάδη "άνθρωποι ομπρέλες")