ένα μαγικό κουτσό

Charon Rothmiller

-Πού με πας;
-Σ' ένα τετράγωνο...
Δημιουργήθηκε με τα αγκυλώματα των "πρέπει" και το "μην" μας.
-Και τι θα βάλουμε μέσα;
-Έλα θα βαλουμε μέσα το 1.
Θα το ζωγραφίσουμε κατακόκκινο 
σαν μαγουλάκια που ανάβουν από ντροπή...

-Μετά;
-Μετά  θα σχεδιάσουμε από πάνω του κι άλλα δυο τετραγωνάκια 
το 2 & το 3
-Και τι βάλουμε εκεί;
-Θα βάλουμε μέσα όλα τα "άουτς" που μας ακούμπησαν και μας έκαναν να φωνάζουμε άλλοτε δυνατά κι άλλοτε να τα κρύβουμε σε σφιγμένα χείλια ή σε νευρικά γέλια .
-Τι χρώμα θα τα κάνουμε;
-Το 2 λέω να το κάνουμε κατακίτρινο, σχεδόν χρυσό, σαν παιδικό ήλιο
και το 3 πράσινο σαν λιβάδια ανθισμένα με κάθε λογής βλάστηση.

 -Πάμε λοιπόν...4,5 τι βάζουμε εκεί;
-Στο 4 & το 5 θα τοποθετήσουμε όλα τα χαμένα μας όνειρα
και θα τα βάψουμε μπλε και μωβ...σαν το χρώμα του ουρανού στη δύση
που σε κάνει να πιστεύεις πως όλα τα όνειρα πραγματοποιούνται...

-Μμμμμ κοντεύουμε;
-Ναι,πάμε 6,7,8,9...η ακολουθία βημάτων ολοκληρώθηκε.Είμαστε σχεδόν καθαροί.

-Και τώρα;
-Τώρα θα πετάξουμε μέσα τους  πέτρες-δάκρυα 
που ποτέ δεν αφήσαμε να κυλήσουν...και στέκονται ριζωμένα,
εκεί στη βάση του λαιμού μας,εμποδίζοντας να αρθρωθεί η αλήθεια μας.

-Κι ύστερα ;
-Ύστερα θα χοροπηδήσουμε μέσα σε αυτά τα τετράγωνα ...ίσως και να πετάξουμε...
-Ωχ,λείπει το 10...
-Αυτό, πρέπει να το ζωγραφίσουμε μαζί.

-Κι αν ξαναπέσουμε;
-Όχι, μη φοβάσαι,δε θα πέσουμε...
Κουτσοί & ανήμποροι ήμασταν τότε....παλιά....
Πριν ξαναμπούμε σε αυτό το παιχνίδι...

@Φιλιέττα Μιχαλακάκου