enough... is enough ...

Μου αρέσει να χαρακτηρίζω ορισμένες καταστάσεις ή ανθρώπους ως "μαύρες τρύπες". Είναι οι άνθρωποι που επιχειρούν, ασυνείδητα κυρίως, να μας κατεβάσουν στο δικό τους επίπεδο. Όμως μια σχέση απαιτεί την συμμετοχή δύο ανθρώπων υπαρκτών σαν προσωπικότητες, όχι ενός εκμεταλλευτή και ενός φαντάσματος που δεν διαθέτει "εαυτό" γιατί τον έχει "δώσει". 

Αν ο άλλος δεν θέλει να "πουλήσει" εσείς γιατί συνεχίζετε να τον "πληρώνετε";Αν τα δώσαμε όλα και μας πρόδωσαν τότε σχέση δεν υπήρξε ποτέ, παρά μόνο στην φαντασία μας.

 Η σχέση περιλαμβάνει δύο ισότιμους ανθρώπους που ενδιαφέρονται ο ένας για τον άλλον. Όταν από την μια πλευρά δεν υπάρχει ενδιαφέρον τότε η άλλη πλευρά που ενδιαφέρεται μπαίνει στον πειρασμό να αρχίσει να "δίνει", με την ελπίδα ότι θα συγκινήσει τον αδιάφορο. Με την σειρά της η αδιάφορη πλευρά μπαίνει στον πειρασμό να αρχίσει να "παίρνει" μονομερώς, εισερχόμενη στην λογική του βολεμένου εκμεταλλευτή.

Αν δεν σας θέλουν αποχωρήστε αξιοπρεπώς. Μην αρχίζετε να ξεπουλάτε τον εαυτό σας δίνοντας και δίνοντας... Αφού αυτό που δίνετε και αυτό που είστε δεν το θέλουν φυλάξτε το για κάποιον που θα το εκτιμήσει. Αλλά συνήθως υπάρχει η εξάρτηση. Ο φόβος της μοναξιάς, ο φόβος της απόρριψης, το να μην σημαίνουμε τίποτα για κανέναν. Θέλουμε να έχουμε μια θέση στην ψυχή και στην ζωή των άλλων, ίσως γιατί δεν έχουμε θέση στην δική μας ψυχή και στην δική μας ζωή. Και η "ανάγκη" αυτή μας εξωθεί στο "ξεπούλημα". 

Κάνουμε "εκπτώσεις" δίνοντας όλο και περισσότερα, για να παίρνουμε όλο και λιγότερα. Στο τέλος δίνουμε τα πάντα για το τίποτα, και κάποτε μοιραία μας κλείνουν κατάμουτρα την πόρτα με περιφρόνηση γιατί έτσι που καταντήσαμε δεν είμαστε επιθυμητοί σε κανέναν, δεν μας σέβεται κανείς. Διαμαρτυρόμαστε, φωνάζουμε, απειλούμε, παρακαλάμε… Τελικά η κοινοτυπία που λέει ότι τα πάθη δεν είναι κάτι το καλό είναι πολύ σοφή κουβέντα…

Πηγή:www. innerwork.gr