μια αδάμαστη γυναίκα...που δάμασε τη ζωή

«Δεν είμαι άρρωστη. Είμαι σπασμένη. Αλλά είμαι ευτυχισμένη όσο μπορώ να ζωγραφίζω»~Frida Kahlo~

Frida Kahlo

 «Σαν κορδέλα τυλιγμένη γύρω από μια βόμβα»,έτσι χαρακτήρισε ο Αντρέ Μπρετόν την τέχνη της Frida Kahlo .

Ο χαρακτηρισμός ωστόσο θα μπορούσε να αναφέρεται στην ίδια τη ζωγράφο με τα φανταχτερά, πολύχρωμα μεξικάνικα φορέματά της πάνω από ένα σώμα σακατεμένο, γεμάτο πόνο, αλλά και στην άγρια λαχτάρα της για τη ζωή. 

Self–portrait wearing a velvet dress, 1926_Private collection_Galería Arvil, Mexico City_Banco de México Diego Rivera Frida Kahlo Museums Trust, México, D.F. - VG Bild-Kunst, Bonn 2010

'Αλλοι την χαρακτήρισαν «Αγία της γυναικείας τέχνης».

 

  Η Frida Kahlo είναι μια από τις σπουδαιότερες ζωγράφους του 20ού αιώνα, η πρώτη ίσως, που τόλμησε να παραβιάσει τους ανδρικούς κανόνες που όριζαν ως τότε την τέχνη και μία από τις ελάχιστες γυναίκες της εποχής της που κατάφερε να ζήσει με τόση ελευθερία και ένταση ξεπερνώντας τον πόνο και την ασθένεια και αποκαλύπτοντας απόλυτα τον εαυτό της μέσα από το έργο της.

the-two-fridas-kahlo

 "Ούτε ο Ντεραίν, ούτε εσύ, ούτε εγώ, κανένας μας δε μπορεί να φτιάξει ένα κεφάλι όπως το φτιάχνει η Φρίντα".

~Πάμπλο Πικάσο~

Frida Kahlo in a hospital bed, drawing her corset with help of a mirror, 1951

 Η τέχνη της σίγουρα δεν είναι η τέλεια μέθοδος να ανακαλύψει κανείς τον εαυτό του και, ασχέτως εξωτερικής εμφάνισης να τον κάνει ωραιότερο. Είναι κάτι πολύ περισσότερο.Ένα πλησίασμα στον εαυτό μας, σε αυτό που μπορεί να γίνει, στο «όχι ακόμα» - τίποτα δε θεωρείται τελειωτικό, όλο κάτι προστίθεται - μια αναζήτηση της φόρμας η οποία, όταν βρεθεί, ανταποκρίνεται στην αισθητική του Γιέιτς: «Όλα μεταμορφώνονται, αλλάζουν τελείως. Προκύπτει μια τρομερή ομορφιά.»

~Κάρλος Φουέντες~

 

«Σίγουρα η Φρίντα Kάλο υπέφερε μεγάλο σωματικό και ψυχικό πόνο, αλλά το γεγονός ότι τον μετέφερε στον καμβά ήταν μια μορφή εξορκισμού. Το έκανε με μια πολύ ιδιαίτερη αίσθηση χιούμορ.Δεν τη βλέπω σαν μια σκυθρωπή, λυπημένη γυναίκα και θα σας πω γιατί. Καταρχάς, κανένας δεν ζωγραφίζει τον τελευταίο του πίνακα, ενώ γνωρίζει ότι πεθαίνει, δίνοντάς του τον τίτλο «Ζήτω η ζωή». Σηκωνόταν το πρωί, περνούσε ώρες στολίζοντας τον εαυτό της για να πάει στην αγορά ή για να μείνει σπίτι να ζωγραφίσει. Αυτό το πνεύμα -να σηκώνεσαι και να μεταμορφώνεσαι σε κινητό έργο τέχνης- δεν μπορεί να ανήκει σε μια καταθλιπτική, σκοτεινή προσωπικότητα».~Salma Hayek~