μια δεύτερη ευκαιρία...για τον παράδεισο;

Τελευταία σκέφτομαι πως δεν είναι καθόλου τυχαίο να επαναλαμβάνονται καταστάσεις παρελθοντικές ή να εμφανίζονται σημαντικά πρόσωπα από το παρελθόν και να προσγειώνονται στο τώρα  λες και πέρασε μόνο ένα δευτερόλεπτο από τότε που ήμασταν μαζί τους.

Οι πράξεις μας δημιουργούν τεράστιες αλυσίδες πράξεων που η μια γεννάει την άλλη.Αν οι πράξεις μας είναι σύμφωνες με τους Νόμους είναι σίγουρο ότι θα θερίσουμε πλούσια σπορά ευτυχίας, είναι αυτό που πολύ σοφά λέει ο λαός μας:"Ό,τι σπέρνεις θερίζεις"

.Σε περίπτωση όμως που πράξαμε fault δεν υπάρχει περίπτωση να την γλιτώσουμε.Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε για να σπάσουμε μια τέτοια αλυσίδα λάθος π΄ραξεων ή παραλείψεων είναι επανορθωτικές κινήσεις.Αν μάλιστα αδικήσαμε ή βλάψαμε κάποιον στο παρελθόν...εκεί είναι πολύ δύσκολο να επανορθώσουμε στον ίδιο άνθρωπο,αλλά μπορούμε να επανορθώσουμε επάνω στη δική μας συμπεριφορά.

Καταλαβαίνουμε λοιπόν πόσο σημαντικό και σπάνιο είναι να ξαναέρθει αυτός ο άνθρωπος στο δρόμο μας.Είναι σα να μας έρχεται μια δεύτερη ευκαιρία...Μας φωνάζει και μας λέει:Ψιτ εδώ είμαι...για να σε δω τώρα μετά από τόσα χρόνια..Τί έμαθες;.....Δυο τινά λοιπόν συμβαίνουν...ή διορθώνουμε ή ξανακάνουμε το ίδιο λάθος (κοινώς δε μάθαμε τίποτε)...Βασική προϋπόθεση βέβαια είναι να έχουμε εντοπίσει το λάθος μας να έχουμε απαγκιστρωθεί από το φαύλο κύκλο του εγωισμού που δε μας επιτρέπει να κάνουμε -ποιοι;εμείς;....αν είναι ποτέ δυνατόν;- λάθη.

Για παράδειγμα... δεν διεκδίκησαμε κάποτε τον έρωτα της ζωής μας.δηλώνουμε μάλιστα, ότι πονέσαμε πάρα πολύ που τον χάσαμε μέσα από τα χέρια μας αμαχητί κι αυτό μας οδήγησε σε μια σειρά λάθος κινήσεων-πράξεων, όπως ενός δικού μας γάμου με έναν άνθρωπο που νόμιζαμε ότι μας θύμιζε τη μεγάλη μας αγάπη.Ώσπου μια μέρα όλο αυτό το παραμύθι-γάμος τελειώνει (έχουμε πει πως κάστρα με άμμο δε χτίζονται)...πόσο μάλλον με φαντασιώσεις.

Και τότε ξανασυναντάμε-εντελώς τυχαία- το μεγάλο μας έρωτα !!!Μας προσφέρεται,ως θείο δώρο,ως μια δεύτερη ευκαιρία...Τότε τι κάνουμε;Βζιιιιτττ...Φστττττ....(σφύριγμα διαιτητή για συμπαντικό ημίχρονο).Από αυτή ακριβώς την κίνηση-πράξη ξεκινάει μια επόμενη "αλυσίδα"....

Κι ως γνωστόν, δύσκολα οι ευκαιρίες επανορθωτικών κινήσεων επαναλαμβάνονται και μάλιστα με τον ίδιο άνθρωπο 

& γιατί τίποτε δεν είναι τυχαίο 

& γιατί ο χρόνος παραμονής μας εδώ κάποτε τελειώνει.

Μια δεύτερη ευκαιρία για τον Παράδεισο;Τι λέτε;

~Φ.Μιχαλακάκου~

 

Με κανα δυό στιχάκια μου για πρόσχημα
παρκάρω τ' όχημα και σου μιλάω
και συ που ξέρω πως δε νοιάζεσαι
τάχα ταράζεσαι που σ' αγαπάω...

Παίζεις με την ευαισθησία μου
μα την ουσία μου δεν την προσέχεις
και στης καρδιάς μου τα σκιρτήματα
άλλα προβλήματα λες ότι έχεις

Και τι ζητάω,τί ζητάω;
Μια ευκαιρία στον Παράδεισο να πάω...