Εμπάργκο συναισθηματικό

Κάθε μέρα και μια συνειδητοποίηση...όλο και πιο βαθιά...ερχόταν και την έκανε να σιγοβράζει μέσα στο σπίτι...
Στο αυτοκίνητο όμως καθώς πήγαινε μόνη της για τη δουλειά μπορούσε να εκφράζεται επιτέλους ελεύθερα...

Φώναζε δυνατά τις σκέψεις της,γιατί έτσι κι αλλιώς κανείς άλλος δεν ενδιαφερόταν γι αυτές

Οι συνομιλίες αρκούνταν στα επιφανειακά και τυπικά

-Τι κάνεις;

-Καλά

και εκατομμύρια άλλα μπλα μπλα μπλα...

Η χειρότερη τιμωρία της ήταν που ήξερε από πριν την έκβαση αυτών των υποτιθέμενων συνομιλιών...ήξερε πως αν πει ένα:'α' ...θα ακούσει ένα: 'ω'

Εμπάργκο συναισθηματικό.

Ησυχία στο βράδυ της, νεκρική.

 Κομματάκια με καμπυλωτά εξογκώματα που αρχίζουν και κουμπώνουν.Κι ήταν πολλές οι φορές που έβλεπε την εικόνα αχνά να σχηματίζεται και φώναζε...αλλά άχνα δε έβγαινε σαν κάτι εφιάλτες που  τα λαρύγγια σου πρήζονται και παραμένεις άλαλος.....

Το παζλ συμπληρώθηκε και σήμερα έμπαινε αργά-αργά με πόνο αυπνίας το τελευταίο κομμάτι.

Μετρούσε ήδη τα στάδια απεξάρτησής της από την υποτίμηση...Γέλασε,άλλωστε σε μια υποτιμημένη οικονομία και σε μια χρεωκοπημένη χώρα ζούσε... -και μιας και που εγώ,ως συγγραφέας ορίζω την έκβαση και τη ροή της ιστορίας...για να το περιγράψω καλύτερα- είχε συνειδητοποιήσει την αξία της.Στην ουσία ξαναγεννιόταν.

Προσφορά και ζήτηση είναι κανόνες εμπορίου...

-Το να προσφέρεις σε όσους δε ζητούν δεν είναι τόσο κακό,όσο το να ζητάς και να μη σου προσφέρουν,ψιθύρισε.

Έβγαλε το άσπρο μαντήλι από το συρτάρι βγήκε στο μπαλκόνι και το κούνησε

-Στο καλό,είπε σε όλους εσάς που προσπαθήσατε να με βεβηλώσετε με την ασέβεια,την απαξίωση,την προδοσία,τα ψέματα,τις μισές αλήθειες και την αχαριστία σας...Στο καλό κι ας μη μου γράφετε...

Κι ύστερα πήρε μια τσιχλόφουσκα τη μάσησε  και φύσηξε μέσα της όλα τα συναισθήματά της,μέχρι που  άδειασε...

Εμπάργκο συναισθηματικό το ονόμασε
Κι  έφυγε,αθόρυβα...και γαλήνια,χωρίς εξηγήσεις...γιατί οπωσδήποτε έπρεπε να τηρήσει την υπόσχεση στον εαυτό της .

@Φιλιέττα