male-fi-centς

Με πολύ κόπο κατάφερα να παραμείνω ψύχραιμη μπροστά σε αυτό το φρικιαστικό θέαμα...Τα πρόσωπά τους πάλλονταν από εσώτερες αδυναμίες τόσο έντονα, που μάτια ,μύτες,μαλλιά κι αυτιά μπερδεύονταν και δημιουργούσαν ένα συνονθύλευμα χαρακτηριστικών και χαρακτήρων...
Και λέω αδυναμίες,γιατί οι δυνάμεις γεννούν αριστουργήματα κι όχι εκτρώματα.

Τα εκτρώματα που εμφανίζονταν είχαν δύο πρόσωπα,μερικά και τρία μπορεί και τέσσερα...Γυρνούσαν σαν δαιμονισμένα τα κεφάλια τους(βλ.Εξορκιστής) βγάζοντας κραυγές που θεωρούσαν λέξεις κι έχασκαν τις λυσσασμένες γλώσσες τους στάζοντας ανάμεικτα σάλια και χολή πάνω στους υπόλοιπους(ούτε ο Stephen King να ήμουν...)
,οι οποίοι -κι εκεί έγκειται ο αιφνιδιασμός μου-παρακολουθούσαν ατάραχοι.
Κάποιοι άρχισαν να τους προσκυνούν ως υποχθόνιες θεότητες τοποθετώντας τις εμετικές ακαθαρσίες τους ως φυλακτά σε κουτάκια,άλλοι το έβαλαν στα πόδια τρέχοντας αναζητώντας άλλους προστάτες...κι ελάχιστοι έμειναν ατάραχοι -ίσως από το σοκ-να παρατηρούν αυτό το θρίλερ (επηρεασμός από Game of Thrones).

Καμία αφορμή δεν είχε δοθεί για αυτή τη θηριωδία.
Κι επειδή πάντα αναζητούσα τις αφορμές και τις αιτίες...υπερναλύοντας  τον εαυτό μου σε βαθμό βασανιστκά ανακριτικό...-με αφορμή την προκείμενη κατάσταση- κατέληξα στο συμπέρασμα πως δεν υπάρχει πάντα αφορμή,μάλλον δεν υφίσταται η έννοια της λογικής αφορμής,ούτε της λογικής αιτίας,όταν έχεις να κάνεις με "παρα-λογικά τέρατα".

Ο πλασματικός εαυτός.
Ναι,αυτός φταίει για όλα.
Αγοράζεται σε προσιτές τιμές από λογιών- λογιών προμηθευτάδες.Οι μουτσούνες αλλάζουν ανάλογα με τον σκοπό που εξυπηρετούν. Ψευδοηθικές,Λυκοφιλικές,Θυματοποιούμενες,Μηχεσοηρωικές,Μισομορφωτικές,Εγωπαθοαθλητικές, Παραπλανητικοερωτικές...κι έχει ο σωρός κι άλλες πολλές(ωμοκατέληξα). 

Ιδιαίτερα όμως, μία κάνει θραύση στην αγορά εκείνη του "Καλού Aνθρώπου"είχε βλέπετε.. πολυ-marketαριστεί από την Γραφή, ως ο "Καλός Σαμαρείτης"-(βέβαια πολλοί την κατανοησαν ως "ο κάλος σαμαρίτης" δηλ.αυτός που βάζει σαμάρια σε άλλους για να κάτσει πάνω τους,με τη δικαιολογία ότι κάποιος,κάπου, κάποτε ίσως να του πάτησε τον κάλο).

Μαζί της δίνεται και δώρο ένα cd όπου ακούγονται -σε υπνοθεραπεία- συνεχώς φράσεις για αγαθοεργές δήθεν πράξεις...και μια φωτογραφική μηχανή όπου αποτυπώνονται φωτό για κάθε φορά που εκτελείται μια public-"γενναιοδωρία".
Σκεφτείτε ένα book -άλμπουμ με πόζες.
-Να εδώ είμαι στο φανάρι και δίνω ελεημοσύνη σε έναν πρόσφυγα,να εδώ είμαι να μοιράζω κουλούρια σε ορφανά παιδάκια...να εδώ συμβουλεύω (γιατί, ας μην το ξεχνάμε είμαι και καλός άνθρωπος..) έναν φίλο μου που είχε σοβαρό πρόβλημα...
Ανάλογα books..έχουν όλες οι μουτσούνες...αντίστοιχα με το είδος τους.Αυτά ανακάλυψε κι ο  Μαρκ Ζάκερμπεργκ κι έφτιαξε το fb !!!
"Ό,τι δηλώσεις=είσαι"...

Το κοινό γνώρισμα όλων αυτών των εκτρωματοκατηγοριών...είναι η προβολή και η περιαυτολογία.

Ειδικά με την τελευταία κι όλα τα συμπτώματά της(φούσκωμα παγωνίσιο,τέντωμα λαμίσιο,ανασήκωμα φρυδίσιο-φιδίσιο)...έχω αποκτήσει  πεπτική δυσανεξία.

Κι όταν τη συναντώ, θυμάμαι εκείνο το απόφθευγμα:

"Το κακό με τους διπρόσωπους ανθρώπους είναι ότι δεν ξέρεις ποιο από τα δύο πρόσωπα να χαστουκίσεις πρώτο...". 

Κι αναρωτιέμαι ...γιατί να έχει τόση αλαζονεία το χώμα και η στάχτη, αφού, και όσο ακόμα ζει,έχει ήδη αρχίσει η φθορά,(που όσο και να κάνεις γρήγορο άλμα,ακόμη και στα όρθια,δεν την προλαβαίνεις)...

Τώρα θυμήθηκα & μια ιστορία σχετική...Ήταν κάποτε ένας ζάμπλουτος άρχοντας με πάρα πολλούς υπηρέτες,περισσότερους ακόμη κι από τον βασιλιά.Οι υπηρέτες όμως ήταν αυθάδεις,ανυπάκουοι και δεν τον σέβονταν κι έτσι κάθε βράδυ τον σάπιζαν στο ξύλο...
Κι όμως εκείνον δεν τον ένοιαζε,του αρκούσε που το πρωί θα έβαζε τα πανάκριβα ρούχα του,θα παρφουμαριζόταν με το εκλεκτό άρωμά του και θα πήγαινε στην αγορά,για να δείξει στους άλλους πως είχε τόσους,μα τόσους πολλούς κάτω από την εξουσία του...
Ποιους λοιπόν προσπαθούν να εξουσιάσουν οι πολυπρόσωποι-περιαυτολόγοι;
Ποιους να γοητεύσουν;
Ποιους να παραπλανήσουν;
Βρισκόμενοι οι ίδιοι σε σχέση εναντιότητας με τον πραγματικό τους εαυτό;Μπορούν να εξουσιάσουν τα πάθη τους;τα ψεύδη τους;δηλαδή τους "υπηρέτες" τους;(μου βγήκε η διδασκαλική
αδεία ).

 Συμπέρασμα και Κεντρική Ιδέα (ως συνέπεια της αδείας και της αηδίας)
Από μικρή διδάχθηκα χρησιμοποιώντας ως μέσο τη συναναστροφή μου με αυθεντικούς ανθρώπους(αχ! βρε γιαγιά Τασία και παππού Δημήτρη) ότι:
Η καλοσύνη συμπορεύεται με την ταπεινότητα.fact!
Η αλαζονεία κρύβει κενό, ανοησία και ανωριμότητα(φούσκα χρηματιστηριακή για να ανεβάσει ψευδώς "μετοχές")...fact!
Η κομπορρημοσύνη δηλώνει απουσία η πνευματικής υπόστασης και ψυχικής-συναισθηματικής αξίας...karafact!!!
Α, και νομίζω πως πρέπει πάραυτα να αγοράσουμε καρφίτσες...
'Οχι τίποτα άλλο, απλά έτσι με ένα τσιμπηματάκι ξεφουσκώνουν εύκολα οι γεμισμένες με αέρα μπαλονομουτσούνες...
Έτσι πράξαμε τουλάχιστον εμείς -οι αρχικώς ακινητοποιημένοι- στα τέρατα της θριλερο-ιστορίας και χάθηκαν κι αυτά και οι οπαδοί τους εις το πυρ το εξώτερον,έως ότου επαναπροσδιοριστούν.

@Φιλιέττα