f/b emotions

Οι γονείς μας,οι άνθρωποι που μας έφεραν στη ζωή....αντιλαμβάνονται με την παραμικρή σύσπαση του προσώπου μας ή κίνησή μας το τί χρειαζόμαστε...

Τώρα που γράφω καταλαβαίνω τι είναι κι αυτό που η μάνα μου συνηθίζει να μου λέει σαν πάω να της κρύψω κάτι...'κείνο το περιβόητο "εγώ σε γέννησα" που με κάνει να αποφεύγω να τη δω,όταν δεν είμαι στα καλά μου....

Μεγάλο πράγμα η εξωλεκτική επικοινωνία....Η γλώσσα του σώματος,αυτό που αναδύεται άλλοτε με μαγευτική μυρωδιά που σε ελκύει...κι άλλοτε σα μια βαριά μπόχα που σε απωθεί....Σα δε συνάδει με τις λέξεις, κλοτσάει και τις κάνει να φαλτσάρουν επικίνδυνα...

Κι εκεί κλείνεις τα ώτα..λες καληνύχτα και τη βγάζεις στον καναπέ,δίπλα στην τηλεόραση...μπας και το συνεχόμενο μπλα μπλα...σε κάνει να ξεχαστείς και να σε πάρει ο ύπνος.Νάρκωση.

Και τότε θυμάσαι πως έδωσες αίμα και ύδωρ για να ξυπνήσεις...έχοντας εγκαταλείψει την πλάνη του έξωθεν ξυπνήματος από κάποιον Φ,Χ,Ψ,Ω... και πως ξεχείλωσες καημένη...προσπαθώντας να φτάσουν τα χείλη στα χείλη σου και ν' αυτοφιληθείς.

Μας περιπαίζουν συνήθως εμάς που ψαχνόμαστε...όχι σε δρόμους (γενικώς)-αυτό θα ήταν τετριμμένο κι αφιερωμένο σε κάποιον Γιάννη και το μαντίλι του-...αλλά σε συγκεκριμένους δρόμους που οδηγούν στο να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.
 
6μμ παρηγοριά με ξένες μουσικές και μετά μια ψευτοσύγκρουση με την ντόπια εγχώρια...
νεύρα...ακουστικά,υπνοπαιδεία....

Ζώνες και ζωτικοί χώροι,προσωπική ζώνη,κοινωνική...δημόσια....
Χάθηκε η μεζούρα και σβήστηκε η κίτρινη φωσφοριζέ μπογιά....κυκλοφοριακό μπάχαλο και με κούρασε ο ρόλος του τροχονόμου.

Καλό παιδί....με f/b emotions
Αποχαυνώσιους...

 @Φιλιέττα