The Funeral Part

The Funeral Party, 1953

  LS Lowry

Έχω καιρό να γράψω κάτι δικό μου.
Είναι που με έχω κάνει δυο κι αυτοπαρατηρούμαι διακώς και διαρκώς...
Οι ερωτήσεις άπειρες...Θα με ήθελα για μάνα;Για σύντροφο;Για κόρη;Για αδερφή;Για φίλη;
Πόσο ωραίες θα ήταν οι σχέσεις μας,αν έχοντας γνήσιο συναίσθημα και καθαρή συνείδηση απαντούσαμε σε όλες "ναι",άνευ εγωισμού και εθελοτυφλαμάρας...

Πόσο εύκολα κρίνουμε πάντα τους άλλους και πόσο δύσκολα ,σχεδόν σπάνια τον εαυτό μας.Και κυρίως γενικεύουμε, φορώντας ταμπελάκια σε ανθρώπους και σε σχέσεις.
Όλοι οι μπλε είναι κακοί.όλοι οι ροζ καλοί....

Οι παρέες μας έχουν καταντήσει βόθροι με μόνο κριτήριο τον κακοπροαίρετο σχολιασμό.Γιατί;
Μα αν δεν έχεις δική σου ζωή λυσσάς και ως αφρίζων εκσφενδονίζεις μαχαιράκια σποντοειδή σε όποιον διαφέρει.

Πόσο βαριέμαι αυτές τις παρέες...Πόσο λυπάμαι αυτές τις παρέες.Μου θυμίζουν συναθροίσεις σε μνημόσυνα..
@Φιλιέττα