το μετέωρο

Πόσες μορφές αλλάζετε

Κι όλο με κάτι μοιάζετε,

Συννεφάκια μου τρεχάτα

Πάνω στ΄ ουρανού τη στράτα!

 @ Ν. Χατζηνικολάου

Κάπου εκεί την άφησα...μετά από ώρες
Σε ένα μετέωρο , μιας ατελείωτης & ατελούς  συζήτησης.
Όχι δε θα ήταν καλό το βράδυ.Κανένα βράδυ τέτοιο δεν μπορεί να είναι καλό.
Λέμε καμιά φορά οι άνθρωποι κάτι ευχές... συνονθυλεύματα  ουρλιαχτών, απωθημένων, δηλώσεων, υποτιθέμενων συμπερασμάτων και παύσεων...

Μέσα σε όλο αυτό η αλήθεια τους.

Οι απαντήσεις βρίσκονται στην άλλη πλευρά ...και της άλλης πλευράς σε εκείνην.
Σιωπή & εγκλεισμός σε εκείνα τα άσπρα κελιά με τους παραφουσκωμένους τοίχους.Πάντα το είχα απορία αν είναι για ηχομόνωση ή για να μην παίρνεις φόρα και σπας το κεφάλι σου.
Κοίτα να δεις κάτι περίεργα, να αφαιρείται  η αναπνοή κάποιου από τον χώρο κι αντί να αυξηθεί το οξυγόνο...να στερεύει.

Λέξη... κι άλλη λέξη ακουμπά στην τέταρτη από το τέλος,σε μια άλλη προχθεσινή και συνθέτει παραφωνία.
Μονοφωνία με επιβεβλημένη απόφαση που δεν επιδέχεται αναβολής:
"Ο καθένας μόνος με τη φωνή του,να αναπαράγει με τη φαντασία του από τη φωνή του άλλου,σκόρπιες λέξεις".

Ποτέ της δεν κατάλαβε την εξ αποστάσεως εκπαίδευση.Αν δεν έχει δίπλα της τα βιβλία,να τα ψηλαφίσει,να τα μυρίσει,να τα διαβάσει...να γράψει πάνω τους & εκείνα με τη σειρά τους στην καρδιά της...τι νόημα έχει;
Οπτικοακουστική η μάθηση,χρειάζεται αλληλεπίδραση.

Αμνησία πράξεων,μόνο το δύο και δύο έμεινε σε μέτρα σε σταθμά.Κόντρες νοητικές στα παραδείγματα.
Άστοχα.Λογικά.

Τσουλώ .Αυτό είπε...κι εκεί εστάθη & γαντζώθηκε.
Κι όλη η ύπαρξη εκτσουλίστηκε...
Μια λάθος λέξη με πόσες αρμόζουσες πράξεις ισορροπεί;

Μετέωρη με ένα πόδι στην άνοιξη και το άλλο στον χειμώνα.Με το κεφάλι κολλημένο στο τζάμι παρακολουθεί μια νερατζιά ν'ανθίζει.
"Κάποια από τα άνθη τους θα γίνουν καρποί" την άκουσα να ψελλίζει καθώς έφευγα.
"Ίσως",της απάντησα,"αν δεν κοπεί το δέντρο, επειδή το φύλλωμα ή οι ρίζες του θα ενοχλούν κάποιον".

Τον πεύκο μου...πάντως εγώ προσπαθώ να τον σώσω,όπως μπορώ.Άλλοτε με φωνές,άλλοτε με φροντίδα.Κάποτε με σωστό τρόπο,κάποτε με λάθος...Πάντα όμως με πράξεις.

@Φιλιέττα