les poules

 Μια θεωρία.Μια ταινία.Μια σκηνή...

Πώς μου έκατσε αγάπη μου ο διακόπτης με τις κότες;Ίσως γιατι τη συνδύασα με τη θεωρία μου περί ομιλητικής αλαλίας & άφωνης επικοινωνίας.
Και ξαφνικά ανάμεσα στο πλήθος εμφανιζόταν ο Γάλλος πράκτορας OSS 177 σήκωνε τον διακόπτη και οι κότες κακάριζαν...τον έκλεινε και σιωπούσαν.

Πολλές φορές φοβάμαι να εμβαθύνω με τους ανθρώπους,αρκούμαι σε μια τυπική επικοινωνία.Από το να ταράξω τα πνεύματα,προτιμώ να αρκούμαι σε αυτό που αποκαλούμε ευγένεια.Από το να κακαρίζω, καλύτερα να σιωπώ.
Σιωπάς κι εσύ κι επικοινωνούμε με τα μάτια ανοιχτά και κλειστά....
Άσε μη φοβηθούν πως θα τους φάμε τα πίτουρα...και μας φάνε.
Les Poules στα γαλλικά...τώρα, συνειρμικά καταλαβαίνουμε όλοι τι παίρνουν στο τέλος...

To αποφάσισα χθες την ώρα του βραδινού μου μπάνιου να γίνομαι όλο και πιο νέα όσο περνάνε τα χρόνια...Ύστερα,διαβάζω σε κείμενο στο διαδίκτυο..." θα ξανανιώνω θα τα φέρω τούμπα όλα, γιατί δεν αντέχει το στήθος μου θα σπάσει από ζωντάνια".
Φυσικά δεν μιλώ για μποτόξια,ούτε για pretty bra...
Δίνει ζωή ο έρωτας και η αγάπη,αν πάνε πακέτο...είναι ορμή αμάζευτη,αξόδευτη...Ξεκινάει από μέσα και διαχέεται παντού...κι όλο αυξάνει κι όλο πλατιάζει...

Μια εικόνα.

-Φύγε γιαγιά που πήγες να φυτρώσεις μέσα μου,φορτώνοντάς με με φόβους,αναισθησία,παραίτηση κι άλλες πολλές αναπηρίες κι άσε ήσυχο το δοντάκι μου να πονάει,για τον άντρα που αγαπώ,για τους φίλους ,την οικογένειά μου & για όσα υπάρχουν γύρω μου...
Άστο στη θέση του, με κάνει να  κατανοώ ότι ακόμη έχω την ικανότητα να νιώθω,να αισθάνομαι...

Θα τα φέρω όλα τούμπα... μιας κι έχω το χέρι μου,μέσα σε χέρι γεμάτο δύναμη...Και επάνω μας ένα ακόμη μεγαλύτερο χέρι...ομπρέλα,ασπίδα !
@Φιλιέττα