η παραμυθένια επιχείρηση

Όταν αισθάνομαι κάπως...δυο πράγματα κάνω.Ή προσεύχομαι ή γράφω.Καμιά φορά συνδυάζω και τα δύο.Σήμερα προβληματίστηκα για πολλά,περί αλλεργίας ή δυσανεξίας στα  faux bijou,για να καταλήξω τελικά στα μαργαριτάρια.

Λένε πως ο Χριστός είχε πει :"Μη δίνετε μαργαριτάρια στους χοίρους" ,δεν το πιστεύω...δεν μπορεί να εκφράζεις την Αγάπη κι αυτή να είναι επιλεκτική.Άλλη μια παράφραση θα ήταν της διδασκαλίας του για να γίνουμε τσιγκούνηδες στην έκφραση των συναισθημάτων μας & να έχουμε και την τελειότερη δικαιολογία .

Σχετικά με τις βεβαιότητες που σμιλεύουν την πραγματικότητα μας, υπάρχει ένα σύγχρονο αφήγημα, ‘Η παραμυθένια επιχείρηση’, που μιλάει για τον κίνδυνο ν’ αφεθούμε να φυλακιστούμε από τις πεποιθήσεις μας, όπως προειδοποιεί ο Νίτσε.

Οι πεποιθήσεις μας λοιπόν μας φυλακίζουν;Προβληματίζομαι...Τι σημαίνει πεποίθηση; Ψάχνω στο λεξικό:"Η σταθερή γνώμη, άποψη, βεβαιότητα ότι αυτό που θεωρεί κάποιος σωστό,ισχύει πραγματικά"...

Κι ακολουθεί παραβολή:

"Υπήρχε κάποτε ένας άντρας που έμενε δίπλα σ’ έναν δημόσιο δρόμο και πούλαγε κάτι νοστιμότατα κουλούρια. Η δουλειά πήγαινε τόσο καλά, που ο άντρας αυτός ούτε άκουγε ραδιόφωνο, ούτε διάβαζε εφημερίδες, ούτε έδινε μεγάλη σημασία στην τηλεόραση. Τόσο καλά πήγαινε η δουλειά του, που μπόρεσε να επενδύσει σε διαφήμιση. Ο κόσμος αγόραζε τα κουλούρια του. Και κάθε φορά πήγαινε όλο και καλύτερα και κάθε φορά επένδυε περισσότερα στη δουλειά του.

Το καλοκαίρι τον επισκέφτηκε ο γιός του, που είχε γυρίσει από το πανεπιστήμιο όπου έκανε το μεταπτυχιακό του σχετικά με τη διοίκηση επιχειρήσεων. Ο γιος, βλέποντας όλο το άνοιγμα σε μέσα, εδάφη και κουλούρια, του είπε:

-Πατέρα, δεν ακούς ραδιόφωνο και δε διαβάζεις εφημερίδες; Βρισκόμαστε σε τεράστια κρίση. Όλο αυτό βουλιάζει.

Ο πατέρας σκέφτηκε: “Ο γιός μου έχει κάνει σπουδές. Είναι πληροφορημένος. Ξέρει για τι πράγμα μιλάει.”

Έτσι, αγόρασε λιγότερα υλικά για να μειώσει την παραγωγή κουλουριών. Μείωσε πολλά έξοδα και φρέναρε τη διαφημιστική του επένδυση. Οι πωλήσεις λιγόστευαν μέρα τη μέρα κι έπειτα από λίγο καιρό η επιχείρηση άρχισε να είναι ελλειμματική. Ο άντρας τηλεφώνησε στον γιό του στο πανεπιστήμιο και του είπε:

 -Είχες δίκιο γιέ μου. Είμαστε βυθισμένοι σε πολύ μεγάλη κρίση."

Η πεποίθηση του πατέρα για την ορθότητα και γνησιότητα των γνώσεων του γιου του τον οδήγησε σε καταστροφή.Γιατί; Μάλλον,γιατί υποτίμησε τη δική του πείρα,τον ίδιο του τον εαυτό.

Τι σημαίνει αυτό;Πως δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε κανέναν;Αυτή η εμπιστοσύνη "παίζει" πολύ τελευταία.Θεωρώ ότι η εμπιστοσύνη κερδίζεται, δεν επιβάλλεται.Η εμπιστοσύνη είναι ένα πολύτιμο σπάνιο μαργαριτάρι;Γράφει ο Νίτσε:"Όπως ο αλιεύς μαργαριταριών δένει μια πέτρα στη μέση του και βυθίζεται στον πάτο της θάλασσας για να τα περισυλλέξει, έτσι και ο καθένας μας πρέπει να οπλίζεται με απάρνηση όλων, να βουτάει στο εσωτερικό του εαυτού του και να αποκτά το μαργαριτάρι του εαυτού του."

Μαργαριτάρι είναι ο εαυτός μας,όχι ο επιφανειακός,ο κενός,αλλά ο εσώτερος.Τον φαντάζομαι σαν ένα διαυγές παιδικό μπαλόνι γεμάτο με όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου...Αυτόν μοιράζουμε απλόχερα...αδιαφορώντας για το αν πηγαίνει σε "χοίρους" ή σε Ανθρώπους.Και να σας πω και κάτι που κατάλαβα τελευταία...αν τα μαργαριτάρια μας, πέσουν σε "χοίρους" θα επιστρέψουν και πάλι σε εμάς...γιατί είναι η φύση τους τέτοια που δεν μπορούν να ζήσουν σε λάσπη.

'Οσο για τα αισθήματα απογοήτευσης,αυτά δεν πρέπει να μας απασχολούν...ας απασχολήσουν όσους έχουν μάθει να ζουν σε λασπόνερα και να τρέφονται με χαρούπια.

Οι Ιάπωνες έχουν μία λέξη, wabi-sabi, που προσδιορίζει την τέχνη της ατέλειας, σε αυτό που είναι ανολοκλήρωτο, ακανόνιστο και πρόσκαιρο υπάρχει ομορφιά και ζωή, γιατί εμπεριέχει τη λαχτάρα της φύσης να τελειοποιήσει τον εαυτό της.Οπότε ακόμη και οι λάθος επιλογές μαργαριταροπαραληπτών αποτελούν μαθήματα τελειοποίησης της γνώσης μας.

Και κλείνω με Ζαρατούστρα:"Στην αγάπη σας ας υπάρχει παλικαριά! Με την αγάπη σας πρέπει να αποκρούσετε εκείνον που σας τρομάζει!Μέσα στην αγάπη σας, ας υπάρχει η τιμή σας!".

@Φιλιέττα