το πολύ το μέτρημα...

@Amy Judd

Kι ανοίγω το ιερό μου τετράδιο.Επάνω του γράφει με κεφαλαία κόκκινα γράμματα LEARN...από κάτω γίνεται μια στρεβλή αντανάκλαση που απαλείφει το αρχικό Lοve ...κι εμφανίζεται ένα ξερό ,ρεαλιστικό...EARN...
Κέρδος.Κερδίζω.

Δε μου αρέσει ηχητικά αυτή η λέξη μου κάνει μια παραφωνία,ένα φαλτσάρισμα.Δε με απασχολεί να κερδίσω,μα να βρω τα όσα άφησα να ξε-χάσω,είτε από αμέλεια,είτε από άγνοια.

Ταυτοχρόνως με περιμένουν άπειρα ρούχα για άπλωμα...Γράφω και στο μυαλό μου τριγυρίζει η σκέψη τόσο του τί θα μαγειρέψω αύριο,όσο και του τί θα φορέσω.
"Η καλή νοικοκυρά είναι δούλα και κυρά" τραγουδούν μέσα μου οι προγόνισσές μου...Γίνομαι κακό κορίτσι :"Νιανιανια νιανιανια" τους απαντώ,δεν πιάνουν πλέον αυτά.Τα έχω εφαρμόσει και ακυρώσει εδώ και καιρό.

Αν δεν υπήρχε αυτή η έμφυτη τάση μου για φροντίδα θα ήθελα να περνάω όλο μου το χρόνο σε διάβασμα,μελέτη δηλαδή,έρευνα,ταξίδια ή στο να κάθομαι και να παρατηρώ τόσο τα πιο μικρά,όσο και τα πιο μεγάλα...(λυρικές περιγραφές μην περιμένετε σήμερα ),στο να συζητώ,να δρω και στο να κάνω έρωτα...φυσικά,ως σκορπιός.

"Οι άνθρωποι αν χρησιμοποιούν μόνο το μυαλό τους χάνουν την αγάπη...Και οι συναισθηματικοί,αν λειτουργούν μόνο με την καρδιά θα απολέσουν τη σοφία"...Τι να κάνω εγώ τώρα;
Συχνά αναφέρω στους δικούς μου ανθρώπους πως νιώθω κάποια διαστήματα χαζή...Κάποια άλλα διαστήματα,που δεν τους το λέω,το παίζω χαζή..."Καίω τα εγκεφαλικά μου κύτταρα"κάνοντας ένα συνειδητό slow down.

Τώρα θα μου πείτε τι από τα δύο αξίζει;Να φρενάρεις για να σε προλάβουν συναισθηματικά;Ή εγκεφαλικά;Είμαι σίγουρη πως θα μου απαντήσετε ανάλογα με το ποια λειτουργία σας χρησιμοποιείτε περισσότερο.Καμιά φορά λοιπόν κι εγώ,πεισμώνω σαν μουλάρι και τις φρενάρω και τις δυο.Έτσι για να δω,για να με δω...

Ρίχνουμε πολύ μέτρημα.Το έχετε παρατηρήσει;Πόσους φίλους έχουμε;Πόσους γνωστούς;Σε πόσους αρέσουμε;
-Ένα,δύο τρεις wow!!!Mετράω.Μετράς,μετράμε.....
Άντε και ξανά.Ίσως αύριο να είναι πιο πολλοί,πιο πολλές.
-Και.. εν! δυο! τρία!....με το "καλό βόλι",ως ευχή.
-Εφ'όπλου λόγχη...& τρυπήθηκα & στάζει νερό,αντί για αίμα.
-Η Απάθεια θα'ναι,την χολή την είχα αφαιρέσει.
-Αλτ.Τις εί;Επίθεση.Περάσαμε τα όρια...
-Ποιος είσαι τελικά;
-Τις αρέσκειν βούλεται;
-Σε ποιους αρέσω;Ποιοι με καταλαβαίνουν;Ποιοι με αγαπούν;Ποιοι με νοιάζονται;Κοίτα που οι αριθμοί φθίνουν... EARN.
Πάμε αντιστρόφως στο LEARN.Ποιους αγαπώ;Ποιους νοιάζομαι;Πώς τους το δείχνω;Μικραίνουν κι εδώ τα νούμερα σαν τον σπαστικό πίνακα της οφθαλμιάτρου μου,όταν με εξέταζε για την πρεσβυωπία...

-Να φτιάχναμε έναν στατιστικό πίνακα,θα έσπαγε τη στατικότητά μας.
-Μπορεί & να βελτίωνε & την όραση...

Σηκώνομαι.Αφήνω το γράψιμο και πάω για άπλωμα,για μπουγάδα...Το καλάθι με τα άπλυτα γέμισε...Πόσο όμορφοι θα ήμασταν ολόγυμνοι,άνευ κεκοσμημένων φθηνών νάυλον περιτυλιγμάτων.Κι αυτούς τους αυλοκόλακες τι τους θέλουμε;
Ώπα!Να & το φύλλο συκής των Πρωτοπλάστων...Βρήκαμε και τί εξυπηρετούσε.

Πάλι παραμύθι μου ήρθε να δείτε πώς το έλεγαν....

Ξέρετε το παραμύθι με το βασιλιά και τα καινούρια του ρούχα;Δεν μπορεί! Όλο και κάποιος θα σας είχε πει αυτή την ιστορία όταν ήσασταν παιδί… ε; 
Που υπήρχε ένας βασιλιάς, που ζήτησε από ένα ράφτη να του φτιάξει μια ολοκαίνουρια φορεσιά; Που ο ράφτης τον ξεγέλασε και ενώ δεν του είχε φτιάξει καμιά φορεσιά του είπε πως είναι μαγική η φορεσιά του; Που ο βασιλιάς ήταν γυμνός κι ο ράφτης του έλεγε πως η φορεσιά τού ταιριάζει τέλεια; Που όλοι όσοι ήταν στο περιβάλλον του βασιλιά προσποιούνταν ότι τους άρεσε η φορεσιά του, ενώ τον έβλεπαν που ήταν γυμνός; Που ο βασιλιάς αποφάσισε να κάνει μια παρέλαση για να δείξει στον κόσμο την καινούρια του φορεσιά και τελικά γελοιοποιήθηκε μπροστά σε όλο του το βασίλειο;Θυμηθήκατε τώρα;
Μακριά από τέτοιες μοδίστρες,ράφτες...μας κάνουν αόρατους.

Σπουδαίο βράδυ σήμερα.... 
Τελικά το πνεύμα λειτουργεί...πέραν και μακράν των αυτο-σαρκασμών.
Α!και το παραμύθι λεγόταν :"Τα καινούρια ρούχα του βασιλιά".
@Φιλιέττα