σημαδούρα

Mεγαλώνεις...φοβάσαι να δεις τη δική σου φιγούρα, στον καθρέφτη.
Προτιμάς να βλέπεις τα είδωλα του μπαμπά,της μαμάς...
Είδωλα...
Δεν μεγαλώνεις με είδωλα..Πεισματικά επιμένεις να παραμένεις μωρό,παιδί,άναρθρο,άλεξο.
Ή γίνεσαι είδωλο πολλαπλών κατακτήσεων,επιτεύξεων.Κερδίζεις χειροκροτήματα και θαυμασμό.Του κοινού...με διπλή έννοια.
Υπάρχει μια επικοινωνία που λέγεται εξωλεκτική,υπερβαίνει τις λέξεις,τις φράσεις,τις προτάσεις,τα κείμενα...Άτιμη φωνή...πολύ δυνατή, παταγώδης.
Διαβάζω,διαβάζω,διαβάζω:"Τα ελαττώματα μας...Τα ελαττώματά μας δημιουργούν θύτες και θύματα".Ψάχνω,ψάχνομαι...ποια είναι η μεγαλύτερή μου αδυναμία;
Κλείσιμο...
Αμφιβολία...
Μυστικά...
Ποιος ο ψαράς;Ποιο το ψάρι;
Απορία..Πού πήγε η θάλασσα;εγώ αυτή έβλεπα.
Νίκησε η Γαλλία,έφαγα κρέπα,ενώ σκεφτόμουν σκοτεινούς ουρανούς γεμάτους αστέρια.
Κάτι έχω.
Απέχω...Αποχή...Νηστεία.Μόνο νερό.Νερό και ξίδι.Όχι top.
Είναι δυνατόν να γράφω,τιμωρημένη με αλαλία;Πώς να λέγονται αυτοί που τιμωρούνται για να μην ακούν;
Tιμωρία.Σε έναν τοίχο στο ένα πόδι...
Δεν το'χω.Δεν το καταλαβαίνω και δεν κάνω πράγματα ποτέ που δεν κατανοώ.
Το κατεβάζω σήμερα.Στέκομαι και στα δυο πόδια.Δε μου πάνε αυτά τα παιχνίδια.Είναι άδικα.
Κοιτάζω τα πόδια μας, πονάνε φριχτά.Φοράμε & λάθος νούμερο παπούτσια;Ε,όχι..Αν έχουμε μάθει στο 45,πώς να μπουν οι πατούσες μας στο 39;
Πώς κατεβήκαμε τόσα νούμερα;Ποιος μας φόρεσε αυτά τα παπούτσια;
Τι είπατε;Εμείς;Αποκλείεται!!!
Τα βγάζουμε κι αρχίζουμε να τρίβουμε τις πονεμένες φτέρνες μας...Τσούζουν κι είναι γεμάτες φουσκάλες με πύον.Το ίδιο και τα δάχτυλά μας...Πιάνουμε τα ξένα υποδήματα,μαζί με τα είδωλα και τα πετάμε με όλη μας τη δύναμη μακριά...μακριά στα όρη και στ'απάτητα βουνά...
Περπατάμε ξυπόλητοι.Έτσι μας αρέσει.
Σε λάθος χώρο έγραψα χθες...αφαιά,αφανείς...ήρωες...φφφ η φωτιά και το Φ το πολύ και...φληναφήματα,πομφόλυγες ...
Φόβος...στ'αγκίστρι.Λες και σώνει και καλά πρέπει να το'χει φάει κάποιος...
Ζωή σε φόντο θρίλερ.
Αλλάζουμε κανάλι.
Κινούμενα σχέδια.
@Φιλιέττα