το δια παντός του ημίσεος

Ακόμη κι όταν πετιόμαστε

σε θάλασσες γεμάτες χειμώνες...

Φάροι ανάβουν,οι φωτεινές στιγμές μας.

@Κωνσταντίνος Μπότσαρης

Τα μάτια προς τα εκεί 

θα πρέπει να υπακούνε 

& να κοιτούν 

κι όχι ατίθασα να γίνονται 

από παλιά χτυπήματα.

Ναι,ξέρω...όταν φυσάει νοτιάς 

τσακίζει κόκκαλα...

Πονάω.

@Κωνσταντίνος Μπότσαρης

Να είπες άραγε...την ώρα εκείνη που άναβες τα κεριά

 υπέρτατη προσευχή προστασίας;

Δε στο θύμισα κι εγώ,με μάγεψε η αναπαράσταση,

κομμάτια ψυχής είναι τα δικά μας τούβλα

που τα ενώσαμε με πέτρες με σχήμα καρδιάς.

@Κωνσταντίνος Μπότσαρης

Το ιερό μας "εμείς".

Εσύ & εγώ.

Προσεκτικά,ευλαβικά.

Μέσα του.Άφοβα.

@Κωνσταντίνος Μπότσαρης

Ρωτώ συχνά το "πότε";

Μη χάνουμε το χρόνο.

Και γλιστρήσεις στο χθες... και ξεχαστώ στο κάποτε.

Να είμαστε κι οι δυο.. εδώ.

Στη λειτουργία μας.

Ολόκληροι δια παντός.

Το ήμισυ...δεν ήταν ποτέ για μας.

@Φιλιέττα