πετάει ο γάιδαρος;

summerwine

Κι είπεν η ψυχολόγα:"Φοβού τις καπακωμένες εκδηλώσεις ,ότι ούτες φέρουν σπόρον  χαμηλοπριονίσματος & πισωμαχαιρώματος".
Κι απάντησε:"Δεν φοβού μανδάμ,τίποτε πια.Και να με κόψουν σύριζα (not by Alexis) και πάλι θα πετάξω κλάρες πιο δυνατές που δε θα επηρεάζονται από έξωθεν 'καιρικές συνθήκες'.
-Αν το δέντρο έχει γερές ρίζες,έλεγε η γιαγιά της,στον άνεμο δε λυγάει(λαϊκή σοφία).
Το μόνο που έχει απομείνει,ως τελευταίο κατάλοιπο της ex- life της,είναι αυτό της"Θεωρίας της Πικραλίδας"...
Κάνει πολλά παιχνίδια  με τον εαυτό της.Τελευταία,ας πούμε σκεφτόταν,γιατί έχουν πληθύνει τα διαζύγια( +)( -) της γενιάς της...
-Γιατί;
-Μarketing...
-E;
-Ω!Ναι...Πουλιόμαστε & αγοραζόμαστε.
-Δεν σε πιάνω.Κάποτε το εξάσκησα & διαπίστωσα ότι είναι επικίνδυνο όπλο στα χέρια ασυνείδητων.
-Θα με πιάσεις.Η συνείδησή μας- από τη στιγμή που δεν την έχουμε ταπώσει με ψυχοτρόπα- μας δίνει την αληθινή μας εικόνα.Εντάξει μέχρι εδώ;
-Ας πούμε...για προχώρα.
-Δηλαδή..δεν φέρομαι καλά,τίμια σε κάποιον άνθρωπο.
-Για πάμε...
-Εκείνο το "τσικ" που νιώθουμε μετά, είναι η συνείδησή μας που μας φωνάζει ότι πράξαμε αδικία.Ή βρε παιδί μου,αν συμφωνήσαμε ή ακόμη κι επιβραβεύσαμε "κάναμε πλάτες","στραβά μάτια"...που λέμε, στην ανήθικη συμπεριφορά κάποιου,ακόμη και φίλου μας.
-Ναι.Και;
-Πάλι θα αισθανθούμε αυτό το "τσικ".Τι μας κάνουν πολλά αγνοημένα "τσικ- τσικ";
-Εμένα πάντως μου θυμίζουν τον χορό...μάγουλο με μάγουλο...
-Έλα να σοβαρευτούμε και λίγο.Πολλά "τσικ" που κάνω ότι δεν βλέπω-και μάλιστα το παίζω και ο/η μάγκας- μας κάνουν έναν πλαστό,ένα κάλπικο εαυτό.Γνωρίζουμε ότι είναι ψεύτικος αυτός ο εαυτός μας,αλλά εφόσον επιβραβεύεται  & αρέσει-σε ποιους;αυτό είναι άλλο μεγάλο θέμα- δίνουμε μάχες για να τον συντηρήσουμε και διατηρήσουμε.
-Στην ουσία δηλαδή μου λες,ότι πολεμάμε τον Αληθινό μας Εαυτό...
-Ακριβώς.Κι εκεί αρχίζει το marketing.Δηλαδή, ας πάρουμε τυχαία μια γυναίκα Α. κι έναν άντρα Β.Και οι δύο πλασάρουν ως προϊον τον εαυτό τους επιδεικνύοντας τους πλαστούς εαυτούς τους.Για πόσο θα γίνει αυτό;
-Δεν ξέρω.Πέντε;Έξι χρόνια το πολύ...
-Ε,και μετά επέρχεται ο πόνος,ο χωρισμός,η προδοσία και πολλά δυσάρεστα συναισθήματα,διότι και οι δύο νιώθουν πως εξαπατήθηκαν,ενώ στην ουσία,ήταν ψεύτες πρώτα με τον εαυτό τους και κατ'επέκταση μεταξύ τους.Αυτή είναι η "Θεωρία της Πικραλίδας".Μια αφόρητη πίκρα.
-Κόλλησε το στόμα μου...Ο γάιδαρος που κολλάει;
-Υιοθετώντας αυτόν τον ψεύτικο εαυτό, που είτε μας καθιερώθηκε από έξωθεν παραπλανητικές πληροφορίες,απόψεις,διαφημίσεις,πρότυπα είτε από έσωθεν μπλοκαρίσματα,ανασφάλειες...είναι σα να μας λένε :"Πετάει ο γάιδαρος";
-"Πετάει" λέμε εμείς...Α! κατάλαβα κι έτσι έγιναν, όλα τα παράλογα, λογικά.Αν δεν "λαδώνεις", ας πούμε,είσαι κορόιδο.Αν δεν λες ψέματα,ηλίθιος.Αν είσαι πιστός,κορόιδο...κλπ κλπ
-Ακριβώς.Εξάλλου ουδέποτε έγιναν αποδεκτοί κι αγαπητοί στην κοινωνική μάζα, οι υποστηρικτές και οι αναζητητές της αλήθειας.Οι ντόμπροι άνθρωποι,που λέμε..οι σπαθάτοι !
-Αχά...Οπότε πετάει ο γάιδαρος;
-Όχι.Δεν πετάει,αλλά ενίοτε ως τιμωρία,επειδή διαφέρει από το μαντρί,τρώει πικραλίδες....
@Φιλιέττα εν μέσω αναδρόμου Ερμέως
           ώρα ...for real wine ;-)