ίαμα πατρικό...

Με καμάρι κρατούσε στα χέρια του τη φωτογραφία του γιου του.
Παρατηρούσε τα μάτια του,τα μαλλιά του,το σώμα του
κι ένιωθε να φουσκώνει η καρδιά του μ'αγάπη κι υπερηφάνεια.
Μωρό,αγόρι,παληκάρι,άνδρας.
Μπουσούλημα,περπάτημα,τρέξιμο...
Δημοτικό,Πανεπιστήμιο,Στρατός
Να πέφτει,να σηκώνεται,
να προσπαθεί,να υπερβαίνει...
να κάνει λάθη,να μαθαίνει...
να τολμά,να δοκιμάζεται...
όλα τα στάδια εξέλιξής του,
εντυπωμένα στο μυαλό του,
χαραγμένα στην καρδιά του.
"Το αγόρι μου" μονολογούσε
φιλώντας τη φωτογραφία...
Και κρατώντας τη & με τα δυο του χέρια
θαρρείς κι ήταν εικόνισμα
την πίεζε πάνω στο στήθος του...
Το πιο όμορφο δώρο θα ήθελε να του κάνει
τώρα
αυτή τη στιγμή
Να τον ευχαριστήσει για την ευτυχία
που του χάρισε
μόνο και μόνο με την ύπαρξή του.
Να του πει πόσο τον καμαρώνει,
πόσο τον χαίρεται
Μα Άνθρωπος-πνεύμα
αγέρωχο
καθώς ήταν,
έψαχνε κάτι άυλο,αιώνιο να του χαρίσει
Και τότε,
χωρίς να πει τίποτε σε κανέναν,
γύρισε τη φωτογραφία & στάλαξε όλη την καρδιά του
μέσα σε επτά λέξεις
"Σε αγαπώ"...έγραψε.
Κι ύστερα το έρανε με σπάνια φυλακτά
δάκρυα πατρικά
που η ανακούφιση επίτευξης σκοπού ζωής
γεννά,
ευλογώντας τους δίκαιους.
Απάγγειλε ψιθυριστά κι άπειρες ευχές
ως μια πατέρα-γιου
μυστική κι αληθινή Λειτουργία
Ένα αντίδωρο πατρικό δημιούργησε
μια υπερΟύσια επιΚοινωνία
Να  βρει εκείνος
να θυμάται,να μην ξεχνά ποτέ
την υψηλή κληρονομιά που τ'άφησε:
"Της δύναμης , της πίστης
στον Εαυτό του" ...
Κι ήξερε πως θα το καταλάβει
-ως γνήσιος γιος που ήταν...γνήσιου πατέρα -
εκείνο το μήνυμα-άνοιγμα,
για ένα ξετύλιγμα
προς την εκδήλωση
υπερβατικών δυνατοτήτων
που μήτε μπορούσαν να φανταστούν
κάποιοι παθητικά θνητοί.

@Φιλιέττα (δια χειρός & εν καρδία )
 μόνο ως ποίηση εκφράζονται τ'ανώτερα και υψηλά......