α-ληθη-νά...

Κοσμοσυρροή...
Τρόμος στον χρόνο & τον χώρο.
Μη μείνει κανένα δευτερόλεπτο και διαπιστωθεί η αβάσταχτη κενότητα του "τι υπάρχειν".
Κάποτε, ίσως πλησίαζα,
μάλλον ως εμπειρία ..
Οι μυρωδιές,οι ήχοι,τα χρώματα αναμειγνύονται μυστηριακά.
Μπαχάρι και ακορντεόν κάτω από εικόνες γκραφίτι
ινδικά καρυκεύματα και μια jazz μπάντα, ανάμεσα σε πορτοκαλί καρέκλες σκηνοθέτη.
Πολυτελή αυτοκίνητα κλείνουν το δρόμο.
-Dead line σκέφτομαι...πάλι από τ'αργύρια.
Μα μια πόρτα ανοίγει,από έναν λαϊκό άγγελο.
Μας αφήνει να περάσουμε μέσα από το μαγαζί του.
-Ποιος αλήτης μου έμαθε ότι οι άγγελοι είναι όλοι ξανθοί με γαλανά μάτια,φορούν άσπρα και ζουν μακριά μας;
Κι άλλες προκαταλήψεις που στοχεύουν στην καλλιέργεια της απρόσιτης αγιοσύνης.
Δίπλα μια εκκλησούλα.Μου μυρίζει λιβάνι.Να'ναι από εκεί ή από τον μαγαζάτορα;

Ένας τοίχος γεμάτος με θήκες κουτάκια στολισμένα με πολύχρωμα, άδεια μπουκαλάκια.
Κουτάκια...άπειρα κουτάκια...Τα κοιτάζω και πίσω μου,μέσα στο μαγαζί.Επαναλαμβάνονται.Δεν μπορεί να τα προσέχω τυχαία...
-Πρέπει να τα αδειάσω κι εγώ, σκέφτομαι & μετά να σπάσω τα κουτάκια...Ναι,ξέρω τι θα μου πεις :
-Σιγά-σιγά όλα θα γίνουν...στο χρόνο τους.
-Γέμισε η Αθήνα μετανάστες,να τους διώξουμε...συζητούν δυνατά απέναντί μου ροδομάγουλοι με αρόζιαστα κοριτσίστικα χεράκια..
-Ναι... όντως...
Ποιοι είναι όμως αυτοί που έχουν μεταναστεύσει από το "αληθινό" νόημα της ζωής τους;
Πάλι η λέξη "αλήθεια" κάνει όλη τη διαφορά...
Κάποιοι δίπλα μιλούν ανάγωγα στην αγαπημένη μου σερβιτόρα
-Αυτοί είναι οι αληθινοί μετανάστες,σκέφτομαι
Νιώθω ότι ανήκω παντού.Αναρωτιέμαι τι μου δίνει αυτή τη βεβαιότητα;
Κοιτάζω και βλέπω κοντά μου τους ανθρώπους που αγαπώ.
Αυτοί είναι η Γη και η Πατρίδα μου.
-Φιλεττάκι άνθισε το δέντρο.
 Άνθισα... κι εγώ σκέφτομαι
Αν κάποιος πέρσι μου έλεγε ότι σε έναν χρόνο θα ήμουν τόσο ευτυχισμένη
θα τον αποκαλούσα τρελό.
-Ευτυχισμένη;αμάν, είπα αυτή τη λέξη;
Μα τι γίνεται;Φοβόμαστε να πούμε ότι είμαστε ευτυχισμένοι;
Τελικά όντως είμαστε τρελοί...
"Η αγάπη θεραπεύει τέκνον μου"...
Συμβουλές,τίτλοι βιβλίων,θεραπείες,διαλέξεις,σεμινάρια,ούγκα μπούγκα...
Τίποτα...
Ναι...γιατί, δεν ήταν ολόκληρη η συνταγή...
-Η "αληθινή" αγάπη θεραπεύει,όχι, αυτή που ψάχνουμε,αλλά αυτή που νιώθουμε.
Πάλι αυτή η μαγική λεξούλα...
-Μα καλά... μισή μας τη δίνουν τη συνταγή ;
-Mισή & γι'αυτό συνήθως θανατηφόρος.
Κύκλωμα ημιμάθειας που τρέφεται από το σύστημα της δυστυχολατρίας.
Ποιος τρέφει, ποιον τελικά;
-Ο καθείς με τις επιλογές του.
-Έχεις δίκιο μωρό μου...
-Έλαμπες σήμερα...σε έβλεπα.
-Ναι,έλαμπα, γιατί είχα εσένα κι άλλους δυο ήλιους γύρω μου.Κι όλοι αυτόφωτοι.Πώς να συγκρατηθεί μια τέτοια λάμψη;
 @Φιλιέττα