ελπίδα...

Ακροβατικές ικανότητες απαιτούνται σήμερα για να γράφεις...
να ισορροπείς ανάμεσα στις ακρότητες.
Πολλές οι παρανοήσεις.
Άπειρα τα λάθος "κλικ"
Ούρα & γιούργια
Κάποια γιαγιά ακούει γούρια...
προσκυνάει εκείνους με τα μαύρα
της θυμίζουν φαίνεται την μανιάτικη ή κρητική καταγωγή της
Η πατρίδα "μας",η σημαία "μας",το σπίτι "μας"
αυτό το "μας" το "μου"
στηλώθηκε και μας πνίγει...
Ασφυξία στη χώρα της Ελευθερίας.
Άραγε την πετύχαμε ποτέ;
Ίχνος οξυγόνου.
Ίσως να βρούμε κοντά στη θάλασσα
όλο και κάποιες ατόφιες μνήμες ανασταίνει ο αέρας της...
Προσπαθώ να κάνω ποδήλατο.
Σπασμένες πλάκες στα πεζοδρόμια,
στην Ιστορία μας
Μπα; Τελικά ο Μωυσής ήταν αυτός που τις πέταξε σαν κατέβηκε από το βουνό;
Μην ήταν ο Κολοκοτρώνης που τις εκτόξευσε από τον Όλυμπο;
Μπερδεύω τα μαθήματα;Ανακολουθία λογικής;
Μα η Αλήθεια κρύβεται ολούθε.
Μπατάρω.. μια δεξιά και μια αριστερά
Το αποκαλύπτουν οι μέρες μας...σκέφτομαι...
Πέφτω.
Δίπλα οι οδηγοί,οι Έλληνες...τέρμα πρωινιάτικα τα κιτς σουξέ
Μπουπ Μπουπ...Ξανθό.Κόκκινο.Κενό.Rolex.Μαϊμούδες.
Κανείς...
Αφού δεν κοιτάζονται μεταξύ τους,είναι δυνατόν να δουν εμένα;
Μόνο μια Καρυάτιδα έρχεται προς το μέρος μου
Ψηλή,αγνή,αιθέρια
Σαν μέσα σε όραμα
σαν Παναγιά,
μου χαμογελά και μου δίνει το χέρι της
Με τραβά,με σηκώνει τόσο ψηλά που σχεδόν πετώ...
-Πάμε, μου λέει,συνέχισε,μην εστιάζεις στην πτώση, το ότι σηκώθηκες έχει σημασία.
Και σκέφτομαι πως τσάμπα εγράφαμε του Έλγιν για κενές θέσεις σε Ερεχθεία...
τίποτε ουσιαστικά δε μας πήρε.
 Εξελιγμένοι σε Άτλαντες
ορθώνονται μπροστά μας...
οι κόρες και οι γιοι μας.
Εδώ.Όλα εδώ είναι.Εμείς δεν τα βλέπουμε.
Μας τύφλωσαν να προσηλωνόμαστε
σε απατηλά οράματα,
σε ψευδαισθήσεις
μιας Μεγάλης Ελλάδας
με τοσοδούληδες Έλληνες...

@Φιλιέττα Μιχαλακάκου