τα πολύ καλά παιδιά...

Πρόσφατα μου είπαν ότι έχω κατά μεγάλο βαθμό την ικανότητα να ψυχογραφώ τους άλλους...
Λάθος.Μέγα λάθος...
Επίσης μου είπαν πρόσφατα πως επιμένω να αρνούμαι ότι υπάρχουν άνθρωποι μ@λ@κες...
Σωστό.Πολύ σωστό...
Δεν μας καταλαβαίνω...
Λάθος;Σωστό;...Μέση οδός;...
Επιλογές;...
Διαπιστώσεις;..
Προθέσεις;
Διαθέσεις;...
Έφαγα & την πρώτη μου τούμπα με το ποδήλατο...
Δε με ένοιαξε.Ξέρω γιατί το έπαθα...Δεν υπολόγισα σωστά.
Σκεφτείτε πόσο λάθος είμαστε στις προβλέψεις, όταν κρατούν πολλοί το τιμόνι...
Υπάρχει πάντα ένας αστάθμητος παράγοντας που δε θα υπήρχε, αν ήμασταν ορθάνοιχτοι & καθαροί,αγνοί και διάφανοι.Αν θέλαμε να μοιραστούμε κι όχι να οχυρωθούμε...
Σωστό;...Σωστό!
Ναι είμαι πολύ καλό παιδί...Κι εσύ είσαι...Κι εσύ,κι εσύ...κι εσύ....
Ναι.Είμαι πολύ καλό παιδί...
Σωστό κι αυτό.Πείτε το και στη φίλη μου που χωρίς λόγο δε μου μιλάει από τα Χριστούγεννα & σε πολλούς άλλους που θεωρούν τα "καλά παιδιά" πρωινό,μεσημεριανό και βραδινό τους...μέχρι να τα χορτάσουν και μετά να τα τιμωρήσουν...ως "κακά παιδιά".Εγώ ξέρω πως τα καλά παιδιά επιβραβεύονται...
Μπα;Λάθος θα το έχω μάθει κι αυτό...
Είμαι όμως και πολλά,πολλά άλλα...Την ταυτότητά μου,τη ζητήσατε;Επιθυμήσατε να τη δείτε;
Όχι.Γιατί;...
Όπως διάβασα πρόσφατα σε ένα κείμενο του Χρήστου Βακαλόπουλου,συνήθως μένουμε στα διαβατήρια και φοβόμαστε να δείξουμε τις ταυτότητές μας,το ποιοι είμαστε στην ουσία δηλαδή.Βαρέθηκα τα διαβατήρια,είναι όλα τόσο ίδια,γεμάτα με γενικότατες επιφανειακές σφραγίδες...λείπει το χρώμα των ματιών,ο τρόπος που κοιτάζουν,η ψυχή,το άγγιγμα,η γνώμη...
Συνήθως φοβόμαστε να δείξουμε αυτό που υπάρχει πίσω από τα μάτια μας...
Σωστό;Λάθος;Δε με νοιάζει...
 Αποφάσισα λοιπόν να ζήσω προσφάτως.Όχι με τη νεοελληνική έννοια του "ό,τι φάμε ό,τι πιούμε"...αλλά με την ουσιαστική.
Ανακάλυψα επίσης & την αξία μου προσφάτως.Προτιμώ να πεθάνω της πείνας παρά να τρώω ψιχουλάκια κι αποφάγια(μεταφορικά και κυριολεκτικά).
Είμαι παρορμητική;Ναι, κι αυτό σωστό...αλλά αν επεξεργαστώ αυτήν την ιδιότητά μου κι αφαιρέσω τα άγρια & απότομα ξεσπάσματά μου είναι η κινητήριος δυναμή μου που με σπρώχνει να βοηθώ, να αφιερώνομαι,να αγαπώ,να είμαι αυθόρμητα αληθινή & όχι ψεύτικη,να προχωρώ,να στηρίζω,να συμπονώ,να βγαίνω μπροστά...
Μερικοί/ μερικές... θεώρησαν ότι μπορούσαν να με "διαβάσουν" μέσα από τα κείμενά μου για να με χαρακτηρίσουν,χειραγωγήσουν,ψυχολογήσουν καλύτερα...
Λυπάμαι.Ειλικρινά.Την πάτησαν...
Ο γραπτός λόγος(ας τον αποκαλέσω έτσι...)έχει την ικανότητα να καλπάζει "προς" κι "από" την πλευρά του αναγνώστη...κι όχι του συγγραφέα.Διαβάζουμε αυτά που εκφράζουν εμάς.
Τα γνωρίζω όλα;Λάθος...
Τίποτε δε γνωρίζω...αλήθεια σας το λέω...
Θέλω όμως να μάθω κι όχι να περάσω τη ζωή μου απλά για να την περάσω γρήγορα με ένα ανούσιο fast forward μπροστά απο μια τηλεόραση,ένα υπολογιστή,ένα παράθυρο...σαν ανάπηρη.
Θέλω να κάνω έρωτα κι όχι να αυνανίζομαι με cyber δονητές.
Να ταξιδέψω- έστω και μέχρι την Πάρνηθα- κι όχι να βλέπω ταξίδια σε video στο youtubini.
Να περπατήσω χέρι-χέρι με τον σύντροφό μου & όχι να του μιλώ σε chat.
Nα βοηθήσω εμπράκτως κι όχι να γράφω θεωρίες περί επανάστασης,περί φιλανθρωπίας...
Θέλω να προσπαθήσω να γίνω αυτό που προορίστηκα να γίνω..
Άνθρωπος.
Σωστό;
Σωστότατον.
 @Όλα τα πολύ καλά παιδιά...
+
 @Φιλιέττα Μιχαλακάκου
του Δημητρίου & της Μαρίας
Χρώμα οφθαλμών: Καστανό
Βλέμμα αυτής της στιγμής:Λίγο μελαγχολικό,βαθύ...υγρό,ίσιο...

Y.Γ.: Διαβατήριο δεν έχω.Το παρέδωσα,όταν αγόρασα το ποδήλατο κι άρχισα να ανακαλύπτω την ταυτότητά μου.