μέτρα & κλίμακες...

 
Παίζει πιάνο σε μια μπάντα τζαζ 
& τον αγαπώ, για τον άνθρωπο που θα μπορούσε να είναι.
Τον ρώτησα: "Αν σε αφήσω, θα με παίξεις;" 
& ικανοποιημένος γαργαλούσε κάθε πλήκτρο.

Θα μπορούσε να αισθανθεί το δέρμα μου κάτω από χέρια του,
θα ήθελα τότε να παρακολουθώ τις παρτιτούρες να πέφτουν μία-μία από τα χείλη του...
Και θα μπορούσε να σπάσει απότομα τα δάχτυλά του παίζοντας στο ρυθμό
....της καρδιάς μου, αλλά δεν θα μπορούσε να αισθανθεί τη θερμότητα...

Και θέλω να είμαι σαν τους εραστές των παλιών ρομαντικών τραγουδιών 
όπου η μουσική εξασθενεί, προτού πάει στραβά η αγάπη
Αλλά είμαι απλά μια ονειροπόλος που φοράει παπούτσια λογικής 
κι ονειρεύομαι  πολύχρωμα, ακόμα κι τότε που τραγουδώ θλιβερά.

Και ανεβοκατεβαίνει παίζοντας κλίμακες πάνω μου
καθώς τραγουδάμε ελπιδοφόρες ιστορίες σε τέλεια αρμονία
Και μετράμε την αγάπη μας,ανάλογα με το μήκος ενός τραγουδιού, 
αλλά,εξαφανίζεται κάπου... όταν η μουσική φεύγει...

Σε κάθε τραγούδι που έχει γραφτεί, υπάρχει  μια τελική σημείωση 
Προσωπικά,βάζω το όνομά μου κάτω από κάθε γράμμα που έγραψα.
Και οι εραστές που πήραν μέρος δίνουν το τελικό φιλί ,
τώρα ξέρω ότι δεν είναι ο παίκτης, αλλά η μουσική που λείπει...

 

Παίζει πιάνο σε ένα συγκρότημα τζαζ 
& τον αγαπώ, για τον άνθρωπο που θα μπορούσε να είναι.
Τον ρώτησα: "Αν σε αφήσω, θα με παίξεις;" 
σαν ένα τραγούδι που θα παίζει για πάντα;..........

 Αλλά, είμαι απλά μια ονειροπόλος που φοράει παπούτσια λογικής 
κι ονειρεύομαι  πολύχρωμα, ακόμα κι τότε που τραγουδώ θλιβερά.
Και θέλω να είμαι σαν τους εραστές των παλιών ρομαντικών τραγουδιών 
όπου... αν και η μουσική εξασθενεί... η αγάπη δεν πηγαίνει ποτέ στραβά.
@Ελεύθερη μετάφραση- Φιλιέττα