bonus για τις ημέρες που ήρθαν....χθες...

expose yourself...stand out from the crowd

Kαι βρισκόμαστε πάντα με αυτή την αίσθηση της "μαρθαβούρτσικης" μοναξιάς...
Επιστρατεύουμε τεχνικές, άλλες συνειδητές άλλες ασυνείδητες για να μείνουμε όλο και πιο μόνοι με μια -θα έλεγα-αυτοκαταστροφική τελετουργία.Ενώ -εδώ είναι το τρελό της υπόθεσης-ταυτόχρονα εκδηλώνουμε μια άκρατη ψευδοκοινωνικότητα...(π.χ....μπλα μπλα μπλα χεχεχεχε...κλπ κλπ)
Πώς να ενωθείς,να αλληλεπιδράσεις, όταν δεν δείχνεις πoιος είσαι,τι πιστεύεις ή τι θέλεις;Όταν σε ρωτούν κάτι και ενώ θέλεις να πεις την αλήθεια σου, λες ακριβώς το αντίθετο, γιατί αυτό περιμένουν να ακούσουν;
"Σε θαμπούς καθρέφτες, βλέπουμε τα ψεύτικα είδωλά μας".Κι ύστερα αναρωτιόμαστε γιατί δεν μας καταλαβαίνουν ή γιατί έχουμε ψεύτικες σχέσεις;
Φιλαράκια ...ψιτ...δεν έχουμε ψεύτικες σχέσεις.Εμείς είμαστε ψεύτικοι.
Ρωτάμε συχνά τους άλλους πώς να ενεργήσουμε, τι να κάνουμε;(το κάνω αρκετές φορές & ύστερα ειλικρινά απορώ με τα τόσα χρόνια της υποτιθέμενης προσπάθειας μου για αυτογνωσία-τρομάρα μου-).Κι αν δεν το κάνουμε παίρνουμε μιμητικά παραδείγματα από σαπουνόπερες & ηλίθιες ταινίες Χολυγουντιανού style...λες και θα ζήσουν εκείνοι τη ζωή μας(μμμμ πόσο  ωραίο & ανακουφιστικό θα ήταν να φορτώσουμε στους άλλους τις ευθύνες για τη δική μας ζωή.Σίγουρα πολύ πιο εύκολο να κατηγορείς τον κόσμο,την άτιμη κ(ε)νωνία για ό,τι σου συμβαινει...παρά τον ίδιο σου τον εαυτό)...
Πάντα οι άλλοι ως ασπίδα,ως παράδειγμα ταύτισης...
Οι άλλοι όμως έχουν τον δικό τους τρόπο σκέψης(τον έχουν(;)είναι κι αυτό ένα ερώτημα),τη δική τους λειτουργία κι εμείς προσπαθούμε να στριμώξουμε όλο αυτό το τεράστιο προσωπικό μας σύμπαν....να το συνθλίψουμε για να χωρέσει σε ξένες παραδοχές ή επιλογές...Κι αν καμιά φορά δειλά δειλά σαν τον Μήτσο τον φοβητσιάρη του Λαζόπουλου, το ανθρωπάκι ντε...που φοβόταν τον ίσκιο του...τον εμφανίσουμε, ρισκάρουμε να χαρακτηριστούμε  ως υπερβολικοί...ή ως παραβατικοί...
Ποιοι είναι αυτοί που μας βάζουν ταμπέλες;Ποιοι είναι αυτοί που μας κρίνουν;Ποιοι είναι αυτοί που στήνουν παραδείγματα προς αποφυγή ή προς μίμηση;Ποιος γνωρίζει το λάθος και το σωστό;Ποιος είναι ίδιος με κάποιον άλλο;....
Αναμφίβολα, έτσι μας εκπαίδευσαν...Μας διαπαιδαγώγησαν έτσι, ώστε ό ένας να γίνει ακριβώς ίδιος με τον άλλο.Πρέπει λοιπόν για να είμαι κοινωνικά αποδεκτή να φέρομαι όπως όλες οι άλλες γυναίκες της ηλικίας μου,να ντύνομαι ακριβώς ίδια με αυτές, να βάφομαι ακριβώς με τα ίδια χρώματα,να κάνω με τον ίδιο ακριβώς τρόπο έρωτα & το χειρότερο να έχω ακριβώς τα ίδια συναισθήματα και τα ίδια γούστα;
Ε,όχι...Αρνούμαι.Και όχι από αντίδραση,αλλά από συνείδηση.Ποιος είναι ο εχθρός που έχω να παλέψω;Οι φόβοι μου.Οι φόβοι της μοναξιάς και της αποβολής(από μικρά μας το πέρασαν αυτό...θυμάστε; αποβολή τρώγαμε όταν κάναμε κάτι που ξέφευγε από -τα κατ'αυτούς- καθορισμένα...).Θα την παλέψουμε όμως με την αποβολή.Με την επιβολή όμως έχω μεγάλο ενδιαφέρον να δω τι θα γίνει...Γιατί,όταν οι περισσότεροι γίνουν ακριβώς όμοιοι μεταξύ τους θα χαθεί όλη η ομορφιά της πολυχρωμίας.Όλα θα είναι ακριβώς ίδια...(ναι ξέρω... για εμάς ...boring...!!!αλλά κάποιους άλλους τους βολεύει...)
Η ομορφιά μας -για να κλείσω -πριν γίνω γραφική βρίσκεται στην ανομοιότητά μας.Η ένωση βρίσκεται στο αλληλοσυμπλήρωμά μας.Αν είμαστε καρποναριστοί...τι να ανταλλάξουμε;Δεν υπάρχει Γένεση.Αν εκτελώ συμβουλές άλλων χάνω την ευκαιρία μέσα από τις εμπειρίες μου να αποκτήσω προσωπική πείρα που θα με οδηγήσει σε γνώση και ίσως -αν γίνει θαύμα-και σε συνείδηση.
Αποκαλύπτω λοιπόν την προσωπικότητά μου, σημαίνει αποδέχομαι την μοναδικότητά μου και την ανομοιότητα των συνανθρώπων μου.
Δεν υπάρχουν έτοιμες συνταγές-σενάρια για κανέναν μας.Είμαστε μοναδικοί.Όσο περισσότερο το αποδεχόμαστε αυτό, τόσο περισσότερο ανεξάρτητοι & ολοκληρωμένοι Άνθρωποι θα γινόμαστε.

be enthousiastic -ελληνική λέξη... ;-)

Πώς θα τα καταφέρουμε;Χμμμ...εδώ σας θέλω...Γδύσιμο.Ναι...γδύσιμο από όλα τα ξένα ρούχα που μας φόρεσαν από τότε που γεννηθήκαμε.Και μετά;μετά μμμμμ....έρχεται το καλύτερο στάδιο.Η δική μας συνειδητή επιλογή ψυχικών,πνευματικών υφασμάτων & χρωμάτων...όχι με γνώμονα το ατομικό μιζεριασμένο & μονόχνωτο ατομικό συμφέρον,αλλά το συνολικό καλό.
Και τότε θα λάμψουμε !!!!!!
@Με αγάπη Φιλιέττα
(Συνεχίστε να σκέφτεστε...keep walking & κάπου θα μας βγάλει...Κι αν σας έβαλα την ψυχή...πιάστε την, κοιτάξτε την κι αν είστε σίγουροι ότι είναι δική σας ξαναφορέστε την ...αλλιώς αναζητήστε την,είναι σίγουρο ότι κάπου θα σας την έχουν φυλακίσει, ίσως ήρθε ο καιρός να την πάρετε πίσω,αν βεβαίως θέλετε...)