θα μείνω εδώ & θα αντέχω...

"Θα μείνεις εδώ και θα αντέχεις
Κρατώντας το φεγγάρι
στη μέση του δρόμου θα τρέχεις

Θέλω να σε δω να χορεύεις -- κάτω από το φως
Μ' έναν δαίμονα να παλεύεις -- δράκος σωστός
Θέλω να σε βλέπω -- να κλείνεις τα μάτια
Να λες τώρα, τώρα, τώρα θα ζήσω όπως θέλω
Στο λαιμό σου ποτάμι τρέχει η ζωή σου

Θα μείνω εδώ και θ' αντέχω
Κρατώντας το φεγγάρι
στη μέση του δρόμου θα τρέχω

Θέλω να σε δω να φωνάζεις -- στον ουρανό
Όλη τη ψυχή σου να βγάζεις -- σ' έναν χορό
Θέλω να σ' ακούω -- να θέλεις τα πάντα
Να λες πάλι, πάλι, πάλι, πάλι θα νικήσω
Στον λαιμό σου ποτάμι τρέχει η ζωή σου

Ό,τι αγαπάς είναι τώρα
Σε μια στιγμή γίνονται όλα
Όλα είναι τώρα

Θέλω να σε δω ν' αλλάζεις -- ν' αρχίσεις την πάλη
Τη καινούργια αρχή να γιορτάζεις -- να νιώθεις τη ζάλη
Θέλω να σε δω να μοιράζεις -- ό,τι έχεις κερδίσει
Το μικρό το παιδί που αγκαλιάζεις -- παλεύει να ζήσει"

Έχω καταλήξει πως υπάρχουν δύο κυρίως μορφές ανθρώπινης ύπαρξης...εκείνοι που μπορεί να πονούν,να γελούν,να αγαπούν,να κλαίνε,να μοιράζονται,να αισθάνονται...και οι άλλοι που "ζουν" παθητικά ως ζόμπι στερώντας από τον εαυτό τους τη δυνατότητα της εξέλιξης...
Συμπερασμα: Ladies & Gentlemen...χωρίς εμπειρίες,χωρίς έρωτα,χωρίς τέχνη,χωρίς δράση...η σοφία δεν επέρχεται... απλά θα επιβιώνουμε...!!!!!!so.... ;-)
@filietta
(στους φίλους & στις φίλες μου...σε όλους τους συνοδοιπόρους μου ..πάμε να πιάσουμε Ουρανό !!!)