Η διαδικασία της "ρακέτας"...

Fangor

Μερικές φορές το μόνο που χρειάζεται.. είναι να δείξεις σε κάποιον ότι πιστεύεις στις δυνατότητές του...Άλλωστε αυτός είναι & ο σκοπός των αληθινών ανθρώπινων σχέσεων,να στηρίζει ο ένας τον άλλο...
Συνηθίζεται στις ημέρες μας το ακριβώς αντίθετο.Εστιάζουμε στα ελαττώματα των άλλων & από προσωπικά μας κόμπλεξ σε πρώτη ευκαιρία τους τα τονίζουμε.Έτσι όμως το μόνο που πετυχαίνουμε είναι να εκφράσουμε μια πλήρη εικόνα χαιρεκακίας που συνοδεύεται με παροδικό αίσθημα ψευτοανωτερότητας & εγωιστικής ικανοποίησης.
Οι γύρω μας το αντιλαμβάνονται & αρχίζουν να μας αποφεύγουν μιας & ενισχύουμε ό,τι πιο αρνητικό έχουν μέσα τους.
Είναι πολύ κουραστικό να μπαίνεις διαρκώς στη διαδικασία ...της ρακέτας,δηλ.συνεχώς να αισθάνεσαι ότι πρέπει να αποκρούεις μπαλάκια-κακίας...Απορώ με την αντοχή εκείνων που τους τρέφουν τέτοιας χαμηλής δόνησης συναισθήματα...Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε αν μας πιάσει κρίση ...αρνητικής κριτικής...είναι "βουτιά προς τα έσω"...δηλ.να βρούμε ποια είναι τα δικά μας (υπαρκτά ή ανύπαρκτα μειονεκτήματα) που μας ωθούν στο να αναζητούμε διαρκώς την προσοχή με λάθος τρόπο...
Αν παρατηρήσουμε ...(γιατί η ζωή είναι μεγάλος καθρέφτης)....την καθημερινότητα,τα έργα των περισσοτέρων που νοσούν με τέτοια αρνητική συμπεριφορά θα δούμε ανθρώπους που ουσιαστικά είναι ευθυνόφοβοι & ανασφαλείς
Τι κάνουμε εμείς όταν συναντήσουμε τέτοιους ανθρώπους;...Χμμμ...ό,τι αντέχουμε.
Στην αρχή, τους απαντούσα με το ίδιο ύφος προσπαθώντας να τους κάνω να συνειδητοποιήσουν την άσχημη συμπεριφορά...Δεν πέτυχε, καθότι τους έδινα άλλοθι & δικαιολογία πως σωστά έβλεπαν ό,τιδήποτε αρνητικό επάνω μου...
Στη συνέχεια τους ρωτούσα τι ήθελαν να πετύχουν με αυτή τη συμπεριφορά;Ούτε κι αυτό ήταν βοηθητικό,γιατί οι περισσότεροι εμφάνιζαν ένα νοσηρό εγωισμό & απαντούσαν με ύφος παραδοσιακού διδασκάλου του ΄50 ότι με αυτό τον τρόπο ήθελαν να με κάνουν καλύτερη.
Τώρα επιλέγω τη σιωπή & την κατανόηση.Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι επιδιώκω την επαφή μαζί τους.Είναι ό,τι χειρότερο & όπως είπα με κουράζει πάρα πολύ (με τις υπάρχουσες δυνάμεις μου) να αποκρούω συνεχώς διαστρεβλωμένες εικόνες δικές μου ή του κόσμου γενικότερα...
Εστιάζω στο να μάθω να μη με ενοχλούν αυτοί οι άνθρωποι & να βοηθάω όσο μου ζητείται με τις εμπειρίες μου & άλλους συνανθρώπους μου, ώστε να μην πληγώνονται με τέτοιες προσβλητικές συμπεριφορές συναισθηματικά ανώριμων ανθρώπων.
Εστιάστε βρε άνθρωποι στα θετικά... είχα διαβάσει κάπου ότι σε αυτό που εστιάζεις αυτό πολλαπλασιάζεται .... So...Think possitive...!!!Άντε να φτιάξουμε μια κοινωνία της Ουσίας ...
~Φ.Μιχαλακάκου~