Rebirth...

Άναψα όλα τα φώτα.

Εκτίναξα ψηλά...

κάνοντας αμέτρητες πτήσεις 

όλα τα φυλαγμένα μου πυροτεχνήματα...

βάφοντας τον ουρανό με ουράνια τόξα.

Να γίνει Νεράιδα -Ημέρα... η Μάγισσα -Νύχτα σου.

Γέννησα ώριμα φρούτα-Φάρους

τόσα πολλά ...με τόσα χρώματα...

Να φας... να θυμηθείς Εσένα...

Κι ύστερα περίμενα...

Έβαφα & έσβηνα...έβαφα & κεντούσα..

Πίνακας-υφαντό ...

Αντιμέτωπος με μνηστήρες-φόβους...

Να'ναι επιτάφιος ή αναγέννηση;

 Πάντα τα μπέρδευα αυτά τα δύο...

Kι είναι πραγματικά αστείο...που ακόμη κι αυτή τη στιγμή

με κάνεις να Γεννώ

αντί για χρώματα...λέξεις...
κι ο "χρησμός" μόλις εδόθη...

                                          Φιλιέττα Μιχαλακάκου

Rebirth