Μη χτυπάς να σ'ανοίξουνε ...μη χτυπάς

Η κλειστή "πόρτα" ανοίγει μόνο από μέσα...

Κι αν είναι διπλομανταλωμένη...

κι αν με αλυσίδες βαρειές τυλιγμένη;

Τόσος θόρυβος,τόσος σαματάς...τόσο μάτωμα στα χεράκια...για το τίποτε.

-Το σπίτι κυρία,δεν κατοικείται...εδώ και είκοσι χρόνια περίπου...μου είπε ένας περαστικός.

Μα εγώ επέμενα ...γιατί στο βάθος διακρίνα κάτι σκιές να κρυφογελούν,να κάνουν όνειρα,να συζητούν...γιατί ίσως παλιά να μην είχα χτυπήσει τόσο δυνατά & γι αυτό να μη μου άνοιξαν.

-Πάντως,κυρία,συνέχισε ο γείτονας,λένε...πως κάποια βράδια ...μερικοί έχουν δει φαντάσματα...Το σπίτι δεν κατοικείται πια...σας το είπα.Είναι άδειο,ερείπιο...δεν το βλέπετε;Μόνο η πόρτα έχει μείνει...

Και χωρίς να χάσει χρόνο πέρασε μπροστά μου,κρέμασε ...εκεί στο σημείο με το  αποτύπωμα από τα χτυπήματά μου  μια επιγραφή:

"Προσεχώς- Κατεδάφισις "...!!!...κι έφυγε σφυρίζοντας το γνωστό τραγούδι...

"Μη χτυπάς να σ'ανοίξουνε ...μη χτυπάς ...σ' ένα "σπίτι" κλειστό που κανείς δεν σ ακούει"...

~Φ.Μιχαλακάκου~

ρόπτρες Σύρος-Τήνος-Πάρος