as a perfume doth remain...

.

As a perfume doth remain...

Αρώματα κομμάτια μου σας παρασέρνει ο άνεμος

στριφογυρίζοντάς σας με μια μαγική μαεστρία

 Σε πόσα πέταλα άραγε να πρέπει να κοπώ;

να μη μου μείνει ίχνος δέρματος

σταγόνα καρδιάς

υποψία ανθρώπου...

Πόσες οσμές  να σταλάξω;

Μπας και ξυπνήσει εκείνο το σιδερένιο κουτάκι

το μηχανικό ψυχρό κουρδιστήρι

με τα στερεότυπα κατασκευασμένα

αγάλματα πάγου;

 Στο σκληρό, ζεστό καλοκαίρι να ξέρεις,

 ιλιγγιωδώς εξατμίζομαι

"Aς είναι"...θα μου πεις, 

σηκώνοντας αδιάφορα τους ώμους. 

"έτσι κι αλλιώς τ' αρώματα καθώς σβήνουν

μένουν χαραγμένα στη μνήμη για πάντα".

...... 

~Φ.Μιχαλακάκου~